Η παραγωγή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας επιστημονικής μελέτης που εξετάζει το πώς οι χιμπατζήδες αντιλαμβάνονται τον κόσμο και ο ένας τον άλλον. Η παραγωγή της κινηματογραφικής ταινίας ήταν το αποτέλεσμα της εργασίας της Μπέτσι Χερέλκο στο πλαίσιο της διδακτορικής της διατριβής που μελετά τη συμπεριφορά των χιμπατζήδων στο βρετανικό πανεπιστήμιο Στίρλινγκ.

Είναι η επιστήμονας που για περισσότερους από 18 μήνες, μύησε στην τηλεοπτική τεχνολογία μια ομάδα 11 χιμπατζήδων που ζουν σε ένα πρόσφατα κατασκευασμένο περίφρακτο χώρο στο ζωολογικό κήπο του Εδιμβούργου.

 Παρά το γεγονός ότι οι χιμπατζήδες δεν είχαν συμμετάσχει ποτέ σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα στο παρελθόν, επέδειξαν πολύ γρήγορα ενδιαφέρον για την κινηματογραφία. Η Μπέτσι Χερέλκο έθεσε στους χιμπατζήδες δύο προκλήσεις στις οποίες και ανταποκρίθηκαν. Η πρώτη ήταν να τους διδάξει πώς να χρησιμοποιούν μια οθόνη αφής για να επιλέγουν διαφορετικά βίντεο.

Με αυτόν τον τρόπο, η κ. Χερέλκο θα μπορούσε να ερευνήσει ποιους τύπους εικόνων προσέχουν περισσότερο οι χιμπατζήδες. Στη δεύτερη φάση της μελέτης, οι 11 χιμπατζήδες έμαθαν να κρατούν και να περιφέρουν την ειδική κάμερα (chimpcam), πάνω στην οποία υπήρχε ένα βιζέρ που έδειχνε πού εστίαζε το σύστημα. Οπως αποδείχτηκε, η χρήση της κάμερας ήταν πιο διασκεδαστική για τους πιθήκους απ'Α ότι ήταν η οθόνη αφής.

Αρχικά, τα ισχυρότερα από τα αρσενικά της παρέας έμαθαν να χρησιμοποιούν την οθόνη αφής για να επιλέξουν ποιο χώρο του κήπου θα έβλεπαν μέσω ενός κλειστού τηλεοπτικού κυκλώματος.