Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018, 18:53:55

Εγγραφή           Αποθήκευση  

ΑρχικήNewsletter | Site Map | Επικοινωνία

 

Αθήνα:   30°C 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική arrow ΕΙΔΗΣΕΙΣ arrow Θέσεις arrow Συστημικός κίνδυνος
Συστημικός κίνδυνος
Πηγή: Express.gr
 
Η παρελκυστική πολιτική που επί χρόνια ακολουθούσε η Λευκωσία στη διεθνή σκακιέρα εξαντλήθηκε τις προηγούμενες ημέρες. Η κυπριακή πολιτική ηγεσία οδηγήθηκε στο σημείο να πρέπει να αποφασίσει σε ποια βάρκα επιλέγει να πλεύσει τα επόμενα χρόνια. Αποδείχθηκε πως το να πατά κανείς σε πολλές βάρκες είναι μια πρακτική, αν όχι επικίνδυνη, τουλάχιστον αδιέξοδη.

Το αδιέξοδο έγινε εμφανές μετά το «ηρωικό ΟΧΙ» των Κυπρίων στην πρόταση των Δυτικών για φορολόγηση των καταθέσεων. Οι Κύπριοι αποφάσισαν με κριτήρια το συναισθηματισμό που προκαλεί ο ασαφής προσδιορισμός της έννοιας «εθνική αξιοπρέπεια», την ψευδαίσθηση της πολύπλευρης και πολυεπίπεδης ρωσικής στήριξης και την πεποίθηση ότι ο κίνδυνος πτώσης/χρεοκοπίας ενός κράτους-μέλους της ΕΕ θα συνεπαγόταν συστημικό κίνδυνο για την ευρωζώνη, η οποία θα εξαναγκαζόταν να μεταβάλει τη στάση της.

Το πρόβλημα που αναδεικνύεται τώρα είναι η διαφαινόμενη απουσία «plan B» στην περίπτωση που η «αντίσταση» («μπλόφα» ή «εκβιασμός» κατά άλλους) της κυπριακής ηγεσίας δεν έπιανε. Διότι, ορθώς η Λευκωσία έσπευσε να υπερασπίσει τον τραπεζικό της τομέα (από τον οποίο αναπνέει η κυπριακή οικονομία και ζουν χιλιάδες κυπριακά νοικοκυριά) στην στυγνή απόφαση του Βερολίνου να τον διαλύσει για να μεταφερθούν τα κεφάλαια σε τραπεζικούς παραδείσους που το ίδιο ελέγχει. Όμως, το ζήτημα είναι πως το έκανε.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα άλλο πρόβλημα, που έγκειται στη στρατηγική συνεννόηση Αθηνών - Λευκωσίας για τον τρόπο της κοινής συμμετοχής τους στο ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι που εξελίσσεται στην περιοχή. Πρόκειται για παιχνίδι υψηλού επιπέδου που, ως φαίνεται, υπερβαίνει τις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής και της κυπριακής ηγεσίας και την εμφανή αδυναμία τους να διαμορφώσουν μια εθνική στρατηγική που θα αποτρέπει τετελεσμένα (όπως η πρόσφατη απόφαση του Eurogroup) ή στην χειρότερη περίπτωση θα μειώνει τις αρνητικές τους επιπτώσεις.

Είναι λοιπόν ακριβώς αυτή η αδυναμία που δεν επιτρέπει την άσκηση «παρελκυστικής πολιτικής» και εξωθεί εκ των πραγμάτων τις δυο χώρες να αναζητούν τη βέλτιστη ενσωμάτωσή τους σε συγκεκριμένα διεθνοπολιτικά κέντρα αποφάσεων. Με απλά λόγια, θεμιτό θα ήταν τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος να ασκούν μια «εθνικά ανεξάρτητη» εξωτερική πολιτική, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό τους ρόλους ρυθμιστή των γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Πλην όμως, στην πράξη διαπιστώνεται πως δεν διαθέτουν τα εχέγγυα ή δεν έχουν δημιουργήσει την απαιτούμενη υποδομή για να διαδραματίσουν αυτό το ρόλο.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ακολουθούν και όχι να συνδιαμορφώνουν τις αποφάσεις που άλλοι τελικώς λαμβάνουν για λογαριασμό τους. Εν προκειμένω μάλιστα, πικρή αλήθεια είναι πως η κατάρρευση ή μη της Κύπρου δεν εξαρτάται πλέον ούτε από τη Λευκωσία ούτε, πολύ περισσότερο, από την Αθήνα.

Π.Κ. Μαυρίδης
panamav@gmail.com


 
     
 

Ζητούμενο το καθαρό «τοπίο» στην κτηματαγορά
Επείγει η βελτίωση του κλίματος στην οικονομία
Επείγον ζήτημα η διοχέτευση ρευστότητας
Αποκατάσταση εμπιστοσύνης κράτους-πολιτών
Σταθερότητα
 
     
     
  Ειδήσεις Τιμές Μετοχών  

Αναζήτηση

 
   

Σύμβολο μετοχής

Αναζήτηση συμβόλου

   

 

Ειδήσεις     Αγορές     Υπηρεσίες     Χρηστικά     Express Yourself     Επικοινωνία     Site Map

Προσωπικά Δεδομένα      Ταυτότητα Site      Όροι Χρήσης      Διαφημιστείτε      Η άποψή σας

Web Design & Web Development
Ελληνική Εταιρεία Διαδικτύου