Mια
επιστολή αντίλογο στα επεισόδια που πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή και την
Κυριακή, από ομάδες σπουδαστών δραματικών σχολών και νεαρών, που διέκοψαν
παραστάσεις, ανοίγοντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα σε κεντρικά θέατρα της
Αθήνας, κοινοποίησαν στον Τύπο οι συγγραφείς: Απόστολος Δοξιάδης, Τάκης
Θεοδωρόπουλος και Πέτρος Μάρκαρης. «Τα
γεγονότα των δυο τελευταίων εβδομάδων μας έχουν προβληματίσει βαθιά». Mε αυτά
τα λόγια ξεκινά η κοινή επιστολή που απέστειλαν χθες στον Tύπο, συνεχίζοντας:
«Κρατικοί λειτουργοί και αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί μοιάζουν ανίκανοι να
αντιδράσουν στην έμπρακτη αμφισβήτηση βασικών θεσμών και κανόνων της
δημοκρατίας, από ομάδες ανθρώπων οι οποίοι, με αφετηρία ένα τραγικό γεγονός,
επιτίθενται με τυφλή βία στα δικαιώματα των πολιτών και στις αρχές της κοινής
μας ζωής. Την κοινοτοπία των κούφιων συνθημάτων και της ξύλινης γλώσσας των εκ
του ασφαλούς αντι-εξουσιαστών, ανταγωνίζεται σε υπερβολή μονάχα η προτροπή
κάποιων ενοχικών μεσηλίκων να "αφουγκραστούμε τα μηνύματα" της
ανομίας, τα οποία τάχα περιέχουν περισπούδαστες και τολμηρές απόψεις για τα
προβλήματα του τόπου την οποία εμείς, οι αμέτοχοι στο "κίνημα", δεν
αντιλαμβανόμαστε».
Οι
τρεις συγγραφείς σχολιάζουν ειδικότερα τη βίαιη διακοπή της πρεμιέρας της Νέας
Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και άλλες αντίστοιχες «αυτο-αποκαλούμενες
παρεμβάσεις», που την ακολούθησαν, με αποτέλεσμα τη ματαίωση πολλών θεατρικών
παραστάσεων υπογραμμίζοντας: «Με μια έννοια, τα γεγονότα αυτά υστερούν σε
σημασία των όσων προηγήθηκαν, δεν είναι παρά η φαρσική εκδοχή των κατά πολύ
τραγικότερων καταστροφών, σε σπίτια, σχολεία, πανεπιστήμια, γραφεία και μαγαζιά
Ελλήνων πολιτών. Από μια άλλη όμως άποψη είναι αποκαλυπτικά, καθώς αναδεικνύουν
μια βασική διάσταση του τι συμβαίνει αυτό τον καιρό στην πατρίδα μας,
αμφισβητώντας ανενδοίαστα την ουσία της ίδιας της δημοκρατίας, με την επίθεση
στην καρδιά της, που είναι η ελευθερία της σκέψης, του λόγου και της έκφρασης,
που αντιπροσωπεύει η τέχνη». Αναριωτούνται ακόμα πως αν «εμείς οι άνθρωποι της
τέχνης ανεχόμαστε αγόγγυστα την κάθε ομάδα “επαναστατημένων” νεαρών να
μαγαρίζει ανενόχλητη την Ακρόπολη ή να διακόπτει μια θεατρική παράσταση
βρίζοντας το κοινό και γράφοντας με σπρέι στο καινούργιο, καθαρό φουαγιέ του
Εθνικού το ναζιστικής υφής σύνθημα "σκατά στους κουλτουριάρηδες" (!),
τι μας λέει ότι δεν θα δούμε μεθαύριο τους ίδιους ή άλλους να καίνε βιβλία ή να
επιχειρούν να ορίσουν το τι θα λέμε και τι θα σκεφτόμαστε; Που μπαίνει το όριο
σε αυτή την κωμικοτραγική "πολιτιστική επανάσταση" των απολίτιστων;».
Τους οργισμένους νεαρούς, όπως σημειώνουν, τους προσέβαλαν αποκλειστικά οι
θεατρικές παραστάσεις ποιότητας, που παίζονται στα αφύλακτα, ταλαίπωρα θέατρά
μας. «Ούτε στα μπουζουκτζίδικα με τους μπράβους τους προσπάθησαν να
“παρέμβουν”, ούτε στα ποδοσφαιρικά ματς, προφανώς επειδή αυτά είναι υπεράνω
κάθε υποψίας "κουλτούρας"». Η ευθύνη όμως, όπως υπογραμμίζουν οι
συντάκτες της επιστολής δεν ανήκει μόνο στους «αυτουργούς αλλά και στους καθ'Α
ύλην αρμόδιους, όσους δηλαδή χρεώνονται με πρωταγωνιστικούς ρόλους στην
πολιτιστική μας ζωή. Και βέβαια, μπορεί μερικοί από τους καλλιτέχνες που
αποφάσισαν να υποκύψουν στη βία και να διακόψουν τις παραστάσεις τους,
προδίδοντας το κοινό τους, να κινήθηκαν από το φόβο του όχλου, οπότε, την
ανάγκη φιλοτιμία ποιούντες, υποκρίθηκαν ότι “συμπαρίστανται”. Κι αυτό είναι εν
μέρει κατανοητό – αλλά φτάνει, ως εδώ. Iσως κάποιοι άλλοι πάλι να συμφωνούν με
τους βιαίως διακόψαντες. Δικαίωμά τους – στην ιδιωτική τους ζωή. Αλλά η τέχνη
είναι λειτούργημα, που περιλαμβάνει στον κώδικα τιμής του την προάσπιση της
ελευθερίας της έκφρασης».
*
Σήμερα στις 11 το πρωί στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος
χορευτές θα ψάλουν… αντικάλαντα. Πρόκειται για τις μελωδίες των
χριστουγεννιάτικων τραγουδιών που τις έχουν ντύσει με στίχους που καυτηριάζουν
την κατάσταση των τελευταίων ημερών.
|