Αυτό αποφασίσθηκε κατά τη συνάντηση εκπροσώπων των εταιριών στη Θεσσαλονίκη, όπου συζητήθηκε η δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει συνολικά ο κλάδος εξαιτίας της μη πραγματοποίησης –μέχρι σήμερα– της κατανομής ποσοτήτων αυτούσιου βιοντίζελ για το έτος 2008.

Oπως μάλιστα επισημάνθηκε, εφέτος οι συνολικές ετήσιες ποσότητες των δικαιούχων ενδεχομένως να είναι σημαντικά λιγότερες λόγω παρέλευσης 7 μηνών (ίσως και 60.000 κ.μ.) από την εκτιμώμενη των 140.000 κ.μ. βιοκαυσίμων, με ένα μέρος της κατανομής να μετατίθεται για τους πρώτους μήνες του 2009.

Το δυσμενές αυτό κλίμα –προστέθηκε στη συνάντηση– επιβαρύνεται από την πρόθεση της κυβέρνησης για απελευθέρωση της αγοράς, καθώς –όπως εκτιμάται– οι ξένες εταιρίες, οι οποίες διαθέτουν συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των ελληνικών, με κυρίαρχο το χαμηλότερο κόστος α΄ ύλης, θα προκαλέσουν ανυπέρβλητα προβλήματα στις ελληνικές.

Η μεγαλύτερη απειλή –όπως σημειώθηκε–, η οποία ενδεχομένως να ισχύσει και για την επόμενη χρονιά, προέρχεται από την Αμερική και συγκεκριμένα από την κυκλοφορία στην αγορά του περίφημου Β99, το οποίο έχει προκαλέσει τη συνολική αντίδραση των Ευρωπαίων παραγωγών βιοντίζελ. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι Αμερικανοί παραγωγοί αναμιγνύουν βιοντίζελ (σε ποσοστό 99,9%) με κανονικό πετρέλαιο (0,1%), φτιάχνουν το μίγμα Β99 και το εξάγουν στη συνέχεια ως γνήσιο βιοντίζελ.

Το Β99 πωλείται συχνά στην ευρωπαϊκή αγορά στις ίδιες τιμές στις οποίες η ευρωπαϊκή βιομηχανία βιοντίζελ αγοράζει τις πρώτες ύλες (π.χ. λάδι ελαιοκράμβης), καθιστώντας έτσι αδύνατο τον οποιονδήποτε ανταγωνισμό.

Αυτό συμβαίνει επειδή η κυβέρνηση των ΗΠΑ χορηγεί επιδότηση στους παραγωγούς βιοντίζελ 1 δολάριο/γαλόνι (1 γαλόνι = 3,8 λίτρα). Συχνά το βιοντίζελ αυτό πωλείται στις χώρες - μέλη της Ε.Ε. με έκπτωση που ξεπερνά σε ορισμένες περιπτώσεις τα 100 - 150 ευρώ/τόνο, οδηγώντας έτσι ουσιαστικά εκτός αγοράς αρκετές ευρωπαϊκές εταιρίες παραγωγής βιοντίζελ, που ήδη αντιμετώπιζαν προβλήματα λόγω της καθυστέρησης εναρμόνισης της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας.