Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018, 06:50:46

Εγγραφή           Αποθήκευση  

ΑρχικήNewsletter | Site Map | Επικοινωνία

 

Αθήνα:   30°C 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική arrow ΕΙΔΗΣΕΙΣ arrow Barron's arrow Η πολιτικοοικονομική κρίση θα επιφέρει διάσπαση της ευρωζώνης εντός του 2012
Η πολιτικοοικονομική κρίση θα επιφέρει διάσπαση της ευρωζώνης εντός του 2012
Πηγή: Express.gr

Της Leslie P. Norton

ΜΕΤΑ από ένα έτος πολιτικής αναταραχής στις ΗΠΑ και χάους, λόγω χρέους στην Ευρώπη, δεν είναι περίεργο που οι 10 ειδικοί της Wall Street (Scott Black, Abby Joseph Cohen, Marc Faber, Mario Gabelli, Bill Gross, Fred Hickey, Brian Rogers, Meryl Witmer, Oscar Schafer, Felix Zulauf) –τους οποίους το Barron'Αs συνάντησε την περασμένη εβδομάδα στο Harvard Club της Ν. Υόρκης– είναι πρόθυμοι να μιλήσουν για τα πάντα: εάν οι ΗΠΑ θα κατορθώσουν να βάλουν σε τάξη τα του οίκου τους, εάν η Ελλάδα θα φύγει από την ευρωζώνη, εάν οι κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήμα έως ότου τους… τελειώσει το μελάνι και για το πότε θα ξεσπάσει ο Γ'Α Παγκόσμιος Πόλεμος. Σε αυτό που συμφωνούν όλοι τους είναι ότι ο κόσμος σήμερα είναι πολύ πιο επικίνδυνο μέρος από ό,τι ήταν πριν από 10 ή 20 ή 30 χρόνια.

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η απαισιοδοξία δημιουργεί επενδυτικές ευκαιρίες κυρίως στις υποτιμημένες αμερικανικές μετοχές. Ο Fred Hickey, ο ειδικός μας για την υψηλή τεχνολογία, θεωρεί ότι η 12χρονη bear market για τον κλάδο φθάνει στο τέλος της, κάτι το οποίο εάν επαληθευτεί αποτελεί λόγο εορτασμών.
Στο φετινό roundtable θα «βρείτε» ένα νέο πρόσωπο, τον Brian Rogers, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρίας διαχείρισης κεφαλαίων T. Rowe Price. Ο Rogers αντικαθιστά τον Archie MacAllaster, ο οποίος δυστυχώς απεβίωσε το 2011. Πάντως ο Archie θα ήταν χαρούμενος εάν γνώριζε ότι και ο Brian είναι μεταξύ των αισιόδοξων, καθώς θεωρεί ότι ο κόσμος δεν πρόκειται να… τελειώσει σύντομα.

Αντίθετα, ο Marc Faber, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως τον μεγαλύτερο απαισιόδοξο της υφηλίου, είναι μεταξύ αυτών που σκιαγραφούν την πλέον δυσάρεστη εικόνα. Ζει στην Ταϊλάνδη, αλλά γυρίζει όλη την υφήλιο, παραμένοντας –μάλλον αυτό δεν αποτελεί έκπληξη– πιστός στις μετοχές αναδυόμενων αγορών. Το καλύτερο για έναν επενδυτή, υποστηρίζει, είναι ένα καλά καταμερισμένο χαρτοφυλάκιο: μεταξύ μετοχών, ομολόγων, real estate και χρυσού. Ας δούμε, όμως, τι μας είπαν.

Ας ξεκινήσουμε με την οικονομία και τα επιτόκια αλλά και με την Ευρώπη, η οποία μας απασχόλησε σχεδόν καθ'Α όλη τη διάρκεια του 2011. Οσκαρ, τι να περιμένουμε;

Schafer: Η αμερικανική οικονομία θα συνεχίσει τα σκαμπανεβάσματα. Οι αγορές θα τα καταφέρουν εφόσον όμως αποφύγουμε τον κίνδυνο του υπερ-πληθωρισμού ή του αποπληθωρισμού. Ο Joe Rosenberg (διευθύνων σύμβουλος της Loews) είπε σε συνέντευξή του σε εσάς πριν από μερικές εβδομάδες ότι δεν μπορείς να έχεις και καλές ειδήσεις και καλή πορεία των αγορών ταυτόχρονα. Μπορεί να μην έχουμε και τόσο καλές ειδήσεις αλλά έχουμε φθηνές μετοχές κάτι για το οποίο είμαι ικανοποιημένος. Το 2011 ήταν ένα περίεργο έτος, με τη Standard & Poor'Αs να κλείνει στα επίπεδα που το ξεκίνησε. Καθ'Α όλη τη διάρκεια της χρονιάς υπήρξε έντονη μεταβλητότητα (volatility), κάτι που βλάπτει τον ιδιώτη επενδυτή. Τα μοχλευμένα ETFs ήταν αυτά που τη δημιούργησαν καθώς φρόντιζαν στο τέλος κάθε συνεδρίασης να καλύπτουν θέσεις είτε πουλώντας  είτε αγοράζοντας μετοχές.

Oμως τα μοχλευμένα ETFs είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της αγοράς.

Gabelli: Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνέβαλαν στην έντονη μεταβλητότητα.

Faber: Γιατί, όμως, υπάρχει μόχλευση; Είναι το αποτέλεσμα των αφύσικα χαμηλών επιτοκίων –ουσιαστικά βρίσκονται στο 0%– τα οποία σπρώχνουν τους πάντες να μετατραπούν σε καιροσκόπους, καθώς σε αντίθετη περίπτωση δεν κερδίζουν τίποτε. Αυτή η μεταβλητότητα δεν πρόκειται να εξαφανιστεί σύντομα. Δεν έχει καμία σχέση με τα προβλήματα της Ευρώπης, αλλά έχει σχέση με την τεράστια ρευστότητα που υπάρχει στο σύστημα. Εάν δεν υπάρξει κατάρρευση της ρευστότητας –με άλλα λόγια κατάρρευση της αγοράς πιστώσεων– τότε η μεταβλητότητα θα συνεχιστεί, πιθανώς για 5 ή και 10 ακόμη χρόνια. Αυτή, όμως, διώχνει τον μικρό επενδυτή από την αγορά. Δεν την καταλαβαίνει. Δεν εμπιστεύεται τη Wall Street, ενώ θεωρεί ότι όλο το σύστημα είναι διεφθαρμένο και κινείται από ανθρώπους που έχουν εσωτερική πληροφόρηση.

Gross: Δεν είναι μόνο ο μικρός επενδυτής, και ο μεγάλος έχει προβλήματα. Οταν κατέρρευσε η MF Global αποκαλύφθηκε ότι μία χρηματιστηριακή εταιρία μπορεί να βγάζει λεφτά από τη μία τσέπη για να τα βάζει στην άλλη. Μόλις το έμαθα φρόντισα να αλλάξω τους χρηματιστηριακούς μου λογαριασμούς.

Schafer: Η μεταβλητότητα πλήττει τον χαρακτήρα των ΗΠΑ ως μιας χώρας που παράγει πλούτο.

Hickey: Ας μην ξεχνάμε την πτώση που υπήρξε τόσο στις αρχικές δημόσιες εγγραφές (IPOs) όσο και στη δραστηριότητα των venture capitals.

Gabelli: Οι ασταθείς αγορές επηρεάζουν το κόστος του κεφαλαίου για τις επιχειρήσεις.

Cohen: Η μεταβλητότητα μπορεί να αποδοθεί και στην ανησυχία για την οικονομική δραστηριότητα. Υπάρχει ισχυρή διόρθωση. Η αποτίμηση της αγοράς είναι χαμηλή αυτή τη στιγμή και αρκετοί προτιμούν να μείνουν στο περιθώριο.

Schafer: Εάν η αποτίμηση είναι τόσο χαμηλή τότε γιατί το 70% των IPOs έκλεισαν την χρονιά σε χαμηλότερη τιμή;

Cohen: Δεν ισχύει για όλους τους κλάδους. Οι δημόσιες εγγραφές τεχνολογικών εταιριών ακολούθησαν καλή πορεία.

Hickey: Στην Κίνα υπήρξαν πολλές δημόσιες εγγραφές, οι οποίες πήγαν εξαιρετικά καλά.

Cohen: Η διαφάνεια και η ορθότητα των στοιχείων για την κινεζική αγορά δεν είναι πάντα ισχυρές. Αλλωστε αυτό απασχολεί και τη SEC (την αμερικανική Επιτροπή Ελέγχου Κεφαλαιαγοράς).

Gabelli: Ξεκινήσαμε με τις απόψεις του Οσκαρ για την οικονομία και καταλήξαμε να συζητάμε εδώ και ώρα για τη μεταβλητότητα. Αλήθεια πως τα καταφέραμε;

Ορθή άποψη. Μαρκ, εσύ τι πιστεύεις;

Faber: Θα έχουμε έντονη μεταβλητότητα όχι μόνο στις αγορές αλλά και στην οικονομική δραστηριότητα. Τα εταιρικά κέρδη, για παράδειγμα, κατέρρευσαν την περίοδο 2008-09 και τώρα οι επιχειρήσεις βλέπουν τα κέρδη τους να εκτινάσσονται.
 
Δεν τα κατάφεραν μόνες τους. Οι κυβερνήσεις «έριξαν» αρκετά τρισ. δολάρια.

Faber: Τρεις ακαδημαϊκοί, οι Baker, Bloom και Davis, δημιούργησαν έναν δείκτη ο οποίος καταμετρά την επίπτωση των εφαρμοζόμενων πολιτικών στην οικονομική αβεβαιότητα. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα ύψη. Κανείς δεν μπορεί να κάνει προβλέψεις εξαιτίας των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Κανείς δεν ξέρει πού θα φθάσει το έλλειμμα των ΗΠΑ. Κανείς δεν ξέρει μέχρι πότε θα τυπώνουν χρήμα. Οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήμα. Οσο πιο άσχημες είναι οι ειδήσεις τόσο πιο πολύ χρήμα θα τυπώνουν ΗΠΑ, Ευρώπη και Κίνα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τα οικονομικά του καθενός να πηγαίνουν χάλια, αλλά οι μετοχές και οι επιχειρήσεις να πηγαίνουν θαυμάσια. Οταν μιλάμε για οικονομία καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι άλλη είναι η οικονομία του Ασπεν (σημ.: πλούσια περιοχή των ΗΠΑ) και άλλη η οικονομία του Ντιτρόιτ (σημ.: η κατ'Α εξοχήν βιομηχανική περιοχή των ΗΠΑ).

Cohen: Υπάρχει μεγάλη απόκλιση μεταξύ της αμερικανικής οικονομίας και της αμερικανικής αγοράς. Περίπου το 40% του κύκλου εργασιών των εταιριών που είναι εισηγμένες στον S&P 500 προέρχονται από αγορές εκτός ΗΠΑ. Επειδή, μάλιστα, οι ΗΠΑ επιβάλλουν υψηλή φορολογία αρκετές από αυτές τις επιχειρήσεις δεν επαναπατρίζουν τα κεφάλαια. Ολοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλά μετρητά στους ισολογισμούς των εταιριών του S&P 500. Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα κεφάλαια δεν βρίσκονται στις ΗΠΑ.

Faber: Τι θα γίνουν αυτά τα κέρδη εάν η Ευρώπη διολισθήσει σε ύφεση ή έχει μηδενική ανάπτυξη και η Κίνα «προσγειωθεί»;

Gabelli: Οι επιχειρήσεις θα βρεθούν αντιμέτωπες με τεράστια προβλήματα στο α'Α εξάμηνο του 2012, λόγω του συνδυασμού αδύναμης οικονομίας και αρνητικής αλλαγής στη  σχέση ευρώ και δολαρίου.

Zulauf: Σε ό,τι αφορά τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, το δολάριο υποχωρούσε έναντι του ευρώ καθ'Α όλη τη διάρκεια του 2011, κάτι που ευνόησε τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Αυτό θα αλλάξει φέτος.

Gabelli: Πιστεύω ότι θα πλήξει τα κέρδη αρκετών εταιριών τις οποίες παρακολουθώ.

Cohen: Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει αρκετές θύελλες λόγω αδύναμης ανάπτυξης. Πάντως η αμερικανική οικονομία δεν είναι τόσο ευαίσθητη στις διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Δεν βρίσκεται η οικονομία της Ευρώπης σε ύφεση αυτή τη στιγμή;

Faber: Είναι δύσκολο να μετρήσεις την ανάπτυξη καθώς θα πρέπει να κάνεις προσαρμογές σε μία σειρά κλάδων. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ η αγορά ακινήτων έχει αρχίσει να ξεκολλάει από τον πάτο. Ομως ο τρόπος εποπτείας είναι άσχημος υπό την παρούσα κυβέρνηση. Δεν βλέπω πολλούς ανθρώπους να θέλουν να επενδύσουν στις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη το πρόβλημα είναι η υπερβολική μόχλευση του τραπεζικού συστήματος και οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις.

Είναι μόνο αυτό;

Faber: Ο συνδυασμός φτιάχνει ένα εξαιρετικό κοκτέιλ. Τόσο οι ευρωπαϊκές όσο και η αμερικανική κυβέρνηση μπορούν να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν εν μιά νυκτί. Κυβερνήσεις όπως αυτή της Ιταλίας διαθέτουν μεγάλα μερίδια σε εταιρίες. Εχουν γη. Μπορούν, επίσης, να φορολογήσουν μία στο τόσο την Εκκλησία και να εισπράξουν πολλά χρήματα. Αυτό θα έλυνε όλα τα προβλήματα του κόσμου. Δεν έχει σημασία εάν οι ΗΠΑ ή η Ευρώπη αναπτυχθούν 2% ή συρρικνωθούν 2%. Για τον κόσμο ως σύνολο είναι άσχετο. Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα. Κάποιος συνηθίζει να στέλνει τα ρούχα του στο καθαριστήριο. Οταν δεν έχει χρήματα απλά μαθαίνει να τα πλένει μόνος του. Σαφώς η συρρίκνωση θα επηρεάσει το ΑΕΠ αλλά δεν θα επηρεάσει την παγκόσμια οικονομία.

Zulauf: Διαφωνώ.

Gross: Εχει σημασία γιατί το ονομαστικό ΑΕΠ είναι αυτό που καθορίζει εάν το χρέος θα καταστραφεί ή θα «αναφλεγεί». Επίσης έχει σημασία γιατί καθορίζει τις προσδοκίες.

Faber: Εάν έχω επενδύσει σε μία μετοχή το εάν οι ΗΠΑ ή η Ευρώπη αναπτυχθούν 2% ή συρρικνωθούν 2% δεν θα με κάνει να αλλάξω την τοποθέτησή μου.

Zulauf: Ναι, αλλά η αγορά θα αποτιμήσει με διαφορετικό τρόπο στην κάθε περίπτωση τις μετοχές σου.

Cohen: Οι ΗΠΑ αλλά και η Ευρώπη δεν είναι μόνο μεγάλοι καταναλωτές αυτών που οι ίδιες παράγουν αλλά και μεγάλοι εισαγωγείς προϊόντων. Δημιουργούν ζήτηση για τις εταιρίες των αναδυόμενων αγορών και ως εκ τούτου επηρεάζουν.

Faber: Ο κόσμος έχει σπαταλήσει 9 μήνες να μιλά για την Ευρώπη. Δεν πρόκειται για οικονομικό αλλά για πολιτικό θέμα. Οι αδύναμες χώρες θα πρέπει να εκδιωχθούν από την ευρωζώνη. Οσο πιο πολύ στηρίζεις χώρες όπως η Ελλάδα τόσο πιο πολύ θα εντείνεται η κρίση και θα αυξάνονται οι απώλειες. Οι Ελληνες θα πάρουν περισσότερα λεφτά, θα «υποδυθούν» ότι εφαρμόζουν λιτότητα και κατόπιν θα αγοράσουν μερικές ακόμη BMW. Τα ελληνικά ομόλογα χρειάζονται «κούρεμα» 90% και ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση η χώρα μπορεί να μην κατορθώσει να τα αποπληρώσει!

Συμφωνείς Μπιλ;

Gross: Η Ευρώπη είναι μία δυσλειτουργική οικογένεια. Υπάρχουν οι γονείς στον Βορρά και τα κακομαθημένα παιδιά στον Νότο. Τα παιδιά έχουν φάει την κληρονομιά τους, για να γίνω και λίγο παραστατικός. Αν και η οικογένεια προσπαθεί για την επανένωση, δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρει. Οταν θα συναντηθούμε ξανά το 2013 μία ή περισσότερες χώρες θα έχουν αποχωρήσει από την ευρωζώνη, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη χρήση του ευρώ.

Faber: Μπορεί να υπάρξει ένα διπολικό σύστημα, στο οποίο μία χώρα μπορεί να χρησιμοποιεί στο εσωτερικό το δικό της νόμισμα και να κάνει τις άλλες συναλλαγές σε ευρώ. Βέβαια οι άνθρωποι δεν θα εμπιστεύονται το δικό της νόμισμα.

Zulauf: Η Ευρώπη θα είναι το «κλειδί» φέτος τόσο σε ό,τι αφορά την οικονομία όσο και τις αγορές. Η Κίνα χαλαρώνει την ανάπτυξή της, το ίδιο ισχύει για τις περισσότερες αναδυόμενες αγορές και οι ΗΠΑ μόλις κατορθώνουν να μην… πνιγούν. Θεωρώ ότι η ευρωζώνη ήταν λάθος από τη γέννησή της. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η έντονη διαφορά στην ανταγωνιστικότητα μεταξύ των κρατών - μελών της. Δεν μπορείς να λύσεις αυτό το πρόβλημα απλά δανείζοντας χρήματα στις λιγότερο ανταγωνιστικές χώρες. Πρέπει να δημιουργήσεις αποπληθωρισμό μισθών και τιμών στον Νότο και πληθωρισμό στον Βορρά. Αλλά δεν νομίζω ότι η Γερμανία θα δεχθεί κάτι τέτοιο. Τα μέλη της ευρωζώνης συμφώνησαν τον Δεκέμβριο ότι καμία χώρα δεν θα πρέπει να έχει δομικό έλλειμμα το πολύ στο 0,5% του ΑΕΠ. Εάν το έλλειμμα ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ, τότε η χώρα θα δεχθεί κυρώσεις. Αυτή η συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί από όλες τις κυβερνήσεις. Ομως εάν συμφωνήσεις με αυτήν την άποψη και είσαι μη ανταγωνιστικός, τότε ουσιαστικά το νόμισμά σου είναι υπερτιμημένο κατά 30%. Δεν μπορείς να προχωρήσεις σε υποτίμηση και έχεις σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Πρόκειται για την κλασική συνταγή που οδηγεί στην ύφεση. Πρόκειται για θανατική καταδίκη. Ο,τι και να κάνει η Ελλάδα –εγκρίνει ή όχι αυτήν τη συμφωνία– είναι καταδικασμένη. Εάν είχε τη δυνατότητα να υποτιμήσει το νόμισμά της κατά 40% ή 50% τότε τουλάχιστον θα είχε την ευκαιρία να ξαναδεί τον ήλιο και να ανακάμψει.

Τι θα συμβεί στην επόμενη φάση της κρίσης;

Zulauf: Το τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει. Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα δεν θα αποπληρώσει τίποτε ή έστω μόνο το 10% των χρεών της. Δεν είναι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας που θα καταρρεύσει. Αυτό σημαίνει ότι τράπεζες άλλων χωρών θα έχουν πρόβλημα και θα οδηγηθούν σε κρατικοποιήσεις. Οι κυβερνήσεις δεν θα έχουν χρήματα για να πληρώσουν αυτές τις δαπάνες και ως εκ τούτου θα αυξήσουν τα χρέη τους. Αυτή είναι η αλυσίδα των γεγονότων που περιμένω για το 2012 και όποιος πιστεύει ότι δεν θα επηρεάσει τις ΗΠΑ μάλλον κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Η αξία της αγοράς over-the-counter παραγώγων στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι αξίζει 60 τρισ. ευρώ. Υπάρχει μεγάλη σύνδεση με το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, αν και δεν γνωρίζουμε ποιος είναι εκτεθειμένους πού. Εάν μία χώρα φύγει από το ευρώ θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου.

Hickey: Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι έχει, ήδη, ομολογήσει ότι η ευρωζώνη βρίσκεται σε ύφεση. Μόνο μία ή δύο χώρες δεν είναι σε ύφεση.

Zulauf: Ολες οι ευρωπαϊκές χώρες θα διολισθήσουν σε ύφεση το 2012 και πιθανώς και το 2013.

Gabelli: Πόσο άσχημα είναι τα πράγματα και πόσο θα χρειαστεί για να έρθει η ανάκαμψη; Φέλιξ, τι θα συμβεί σε 18 μήνες από σήμερα;

Zulauf: Κρατική στήριξη δεν θα υπάρξει. Αυτή θα έρθει στο βάθος της κρίσης όχι πριν από αυτήν. Οι κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήμα αλλά εάν η ΕΚΤ το παρακάνει τότε η Γερμανία θα δηλώσει ότι «δεν θέλω να είμαι πλέον μέρος του παιχνιδιού».

Hickey: Δεν το έχει παρακάνει ήδη; Ο ισολογισμός της ΕΚΤ έχει φθάσει στα 3,5 τρισ. δολάρια.

Zulauf: Μέχρι στιγμής η επέκταση είναι παθητική. Οι τράπεζες ζητούν βοήθεια για τη χρηματοδότηση της λειτουργίας τους, γιατί δεν μπορούν να την αποκτήσουν στη διατραπεζική αγορά δανεισμού. Ομως τώρα η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) ζητά υψηλότερους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα «σφίξουν το ζωνάρι» και αρκετές χώρες θα δυσκολευθούν να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματά τους. Αυτό θα οδηγήσει σε συρρίκνωση. Η ευρωπαϊκή κρίση έχει διεθνή αντίκτυπο.

Witmer: Υπάρχει κάποιος μηχανισμός μέσω του οποίου θα αποπληρωθούν οι δανειστές; Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ όταν καταρρέει μία εταιρία συνήθως παίρνεις 70 σεντς ανά δολάριο χρέους.

Zulauf: Οταν οι τράπεζες δέχθηκαν «κούρεμα» 50% του ελληνικού χρέους το 2011 ουσιαστικά ισοπέδωσαν την αγορά CDS. Τεχνικά η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε.

Witmer: Όμως θα υπάρχουν χρεοκοπίες και όχι μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας. Θα πρέπει να το δεχθούμε και να μάθουμε να ζούμε με αυτό και φυσικά να προχωρήσουμε μπροστά.

Zulauf: Συμφωνώ, αλλά θα υπάρξουν συνέπειες. Οι επενδυτές θα χάσουν χρήματα. Οι τράπεζες μπορεί να καταρρεύσουν. Οι καταναλωτές θα πάψουν να έχουν εμπιστοσύνη. Επισκέπτομαι τις ΗΠΑ για περισσότερο από 40 χρόνια. Τα τελευταία χρόνια βλέπω συνεχώς πτώση της αισιοδοξίας. Όταν οι άνθρωποι παύουν να είναι αισιόδοξοι αλλάζει και η οικονομική τους συμπεριφορά. Σταματούν να καταναλώνουν και αρχίζουν να αποταμιεύουν.

Gross: Οι προοπτικές για τα επόμενα χρόνια είναι διττές: είτε θα υπάρξει πληθωρισμός είτε αποπληθωρισμός. Εχουμε φθάσει στο σημείο που το χρήμα σπανίζει και το χρέος έχει διογκωθεί. Φανταστείτε το παγκόσμιο σύστημα ως μία μεγάλη τράπεζα. Πριν από 30 χρόνια όλα ήταν υπέροχα αλλά σήμερα η τράπεζα έχει «ξεχειλώσει». Εχει δανείσει πάρα πολλά και οι καταθέτες θέλουν πίσω τα χρήματά τους. Σε αυτήν την τράπεζα αποθεματικό 7 ή 8 τρισ. δολαρίων προσπαθεί να καλύψει δανεισμό 120 τρισ. δολαρίων. Ολο το κακό χρέος που έχει συσσωρευτεί επιστρέφει στις κεντρικές τράπεζες και… πεθαίνει. Επίσης η επιστροφή κεφαλαίου είναι πολύ μικρή. Κατά τη διάρκεια των 30 τελευταίων ετών η Fed μείωνε τα επιτόκια με την ελπίδα ότι οι πιστωτικές αγορές και οι ριψοκίνδυνες τοποθετήσεις θα αναπτύσσονταν με υγιή ρυθμό. Αρχικά αυτό δούλεψε. Ομως όταν τα επιτόκια έφθασαν στο μηδέν τα πράγματα άλλαξαν.

Εξήγησέ το  αυτό, σε παρακαλώ.

Gross: Οταν το χρήμα δεν προσφέρει τίποτε η τράπεζα δεν το δανείζει. Εάν μία τράπεζα μπορεί να τοποθετήσει τα χρήματά της στη Fed με επιτόκιο 0,25% ή να τα δανείσει με επιτόκιο 0,27% μέσω τοποθετήσεων σε 2ετή αμερικανικά κρατικά ομόλογα, γιατί να πάρει το ρίσκο της δεύτερης απόφασης; Ο συνδυασμός χαμηλών αποδόσεων και υψηλού ρίσκου «παγώνει» το σύστημα.

Δεν υπάρχει όμως «πάγωμα» των πιστώσεων. Μπορείς να δανειστείς σήμερα σε πλήρη αντίθεση με  ό,τι ίσχυε το 2008 και το 2009.

Gross: Υπάρχει μία μαύρη τρύπα στη μέση. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για την JPMorgan Chase ή την Goldman Sachs ή την Pimco να δανείσει με 0,25% και να αναλάβει και το ρίσκο.

Oμως συνεχίζεις να επενδύεις σε ομόλογα.

Gross: Εχουμε, όμως, χαμηλές αποδόσεις. Αγοράζουμε έχοντας ως βάση ότι τόσο η Fed όσο και οι υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν για μεγάλο διάστημα την τρέχουσα πολιτική τους. Θα πρέπει να επενδύεις στο «λιγότερο βρόμικο ρούχο της μπουγάδας» και αυτή τη στιγμή αυτό βρίσκεται στις ΗΠΑ.

Rogers: Ο Μπιλ μας στρώνει τον δρόμο για να επιστρέψουμε σε επενδύσεις σε μετοχές. Ο Φέλιξ με καταθλίβει αλλά θα κατορθώσω να ζήσω με αυτό. Ζω βάσει συγκεκριμένων αφορισμών. Ο ένας είναι ότι ο κόσμος δεν πρόκειται να καταστραφεί σύντομα. Ο άλλος είναι ότι οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές αντιδρούν λογικά. Εάν ήμουν στέλεχος της ΕΚΤ θα προσπαθούσα να βρω ένα τρόπο να «περιχαρακώσω» την Ελλάδα και να ρίξω περισσότερα χρήματα σε Ισπανία και Ιταλία και να προσπαθήσω να τις σώσω. Ο τρίτος αφορισμός μου είναι πολύ απλός και τον υιοθέτησα σήμερα: καλύτερα ανάπτυξη 2% παρά συρρίκνωση 2%. Ο Φέλιξ έχει δίκιο που καταπιάστηκε με την ψυχολογία του μέσου Αμερικανού. Μετά από μία χαμένη δεκαετία για τις μετοχές ο ιδιώτης επενδυτής είναι τρομοκρατημένος. Αυτός ο επενδυτής θα πρέπει να αλλάξει στάση εάν και όταν η Ελλάδα χρεοκοπήσει. Ο ιδιώτης επενδυτής αισθάνθηκε πανικό μετά την κατάρρευση των αγορών στις 6 Μαΐου 2010 και μετά την υποβάθμιση των ΗΠΑ από τη Standard & Poor'Αs. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να αναλαμβάνουν ρίσκο. Η κρίση εμπιστοσύνης είναι αυτή που οδηγεί τις αγορές.

Σκοτ, δεν έχουμε ακούσει καν τη φωνή σου.

Black: Νομίζω ότι κάνετε λάθος που αφήνετε εκτός κουβέντας την πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη. Το πώς θα προχωρήσει εξαρτάται από την Αγκελα Μέρκελ και τον Νικολά Σαρκοζί. Ομως δεν υπάρχει εύκολη λύση γιατί στην πραγματικότητα δεν συμφωνούν. Οπως είπε κάποτε η Μάργκαρετ Θάτσερ: «Ο σοσιαλισμός είναι καλός μέχρι να σου τελειώσουν τα ξένα λεφτά». Αυτό έχει συμβεί στην ευρωζώνη και τα λάθη και οι ανισορροπίες 40 ή 50 ετών δεν πρόκειται να φύγουν γιατί μπήκαν κάποιες υπογραφές σε ένα χαρτί. Συμφωνώ με την Αμπι ότι οι αγορές μοιάζουν φθηνές. Διαπραγματεύονται 13,2 φορές τα προβλεπόμενα κέρδη για το 2011, τα οποία αναμένεται ότι θα φθάσουν (σημ.: για τον S&P 500) στα 97,05 δολάρια ανά μετοχή. Για φέτος «βλέπω» να φθάνουν στα 103,65 δολάρια ανά μετοχή. Μία ακόμη καλή είδηση είναι ότι οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων είναι σε πολύ καλή κατάσταση, με 2,1 τρισ. δολάρια σε μετρητά, εκ των οποίων τα 1,1 τρισ. βρίσκονται εκτός ΗΠΑ. Εάν δεν υπάρξει ακόμη πιο ισχυρή κρίση στην Ευρώπη οι επενδυτές μπορεί να «δουν» αποδόσεις μεταξύ 6% και 7%, συν μερίσματα.

Faber: Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη. Θεωρώ ότι ο Γ'Α Παγκόσμιος Πόλεμος θα συμβεί εντός των επόμενων πέντε ετών. Αυτό σημαίνει ότι η Μέση Ανατολή θα εκραγεί. Νέα καθεστώτα θα ανέλθουν στην εξουσία και δεν θα συμπαθούν και τόσο πολύ τη Δύση. Η Δύση έχει αποδεχθεί ότι δεν μπορεί να κοντράρει την Κίνα, η οποία ενισχύεται και στρατιωτικά στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο μόνος τρόπος προκειμένου η Δύση να κατορθώσει να ελέγξει την Κίνα είναι να ελέγξει τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής.

Gross: Πώς θα επηρεάσει αυτή η πρόβλεψη τις αγορές; Δεν θα είναι θετική για τις μετοχές;

Faber: Θα είναι πολύ θετική για τις μετοχές και αρνητική για τα ομόλογα, καθώς το χρέος θα αυξηθεί δραματικά.


 
     
 

Εδραιώνεται η πιθανότητα να ανέλθει η τιμή του χρυσού στα 1.950 δολάρια εντός του 2012
BARRON's: Δέκα μετοχές «υπόσχονται» πολύ υψηλά κέρδη το 2012
Η επένδυση σε μετοχές αποτελεί την καλύτερη κερδοφόρα επιλογή για το επόμενο δωδεκάμηνο
Η κρίση δημιούργησε τις καλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες των τελευταίων 50 ετών στη Wall Street
«Ράλι» πετρελαίου έως τα 150 δολάρια εντός του 2012
 
     
     
  Ειδήσεις Τιμές Μετοχών  

Αναζήτηση

 
   

Σύμβολο μετοχής

Αναζήτηση συμβόλου

   

 

Ειδήσεις     Αγορές     Υπηρεσίες     Χρηστικά     Express Yourself     Επικοινωνία     Site Map

Προσωπικά Δεδομένα      Ταυτότητα Site      Όροι Χρήσης      Διαφημιστείτε      Η άποψή σας

Web Design & Web Development
Ελληνική Εταιρεία Διαδικτύου