Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018, 12:05:43

Εγγραφή           Αποθήκευση  

ΑρχικήNewsletter | Site Map | Επικοινωνία

 

Αθήνα:   30°C 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική arrow ΕΙΔΗΣΕΙΣ arrow Barron's arrow «Η ευρωζώνη άργησε να αντιδράσει με πυγμή στη σφοδρή οικονομική κρίση»
«Η ευρωζώνη άργησε να αντιδράσει με πυγμή στη σφοδρή οικονομική κρίση»
Πηγή: Express.gr
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ αναλυτής και επικεφαλής διαχειριστής κεφαλαίων της State Street Global Advisors, George Hoguet, έχει εργαστεί στο παρελθόν στο αμερικανικό Υπ. Οικονομικών, ενώ έχει σπουδάσει ιστορία. Πρόκειται για τον άνθρωπο ο οποίος θα επενδυθεί το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων ύψους δύο τρισ. δολαρίων που διαχειρίζεται η State Street Global Advisors. Θεωρεί ότι η επονομαζόμενη Μεγάλη Υφεση (Great Recession) θα διαρκέσει για κάποιο διάστημα. Ως ειδικός σχετικά με τις αναδυόμενες αγορές, υποστηρίζει ότι θα παραμείνουν πιο ελκυστικές από τις ανεπτυγμένες. Ας δούμε γιατί έχει αυτή την άποψη.

• Τι μπορείτε να μας πείτε για τη Μεγάλη Υφεση;
«Τον Οκτώβριο παρακολούθησα μία σειρά σεμιναρίων υπό τον τίτλο “Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της Μεγάλης Υφεσης”. Διοργανώθηκε από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Βοστόνης, συμμετείχαν πολλοί ακαδημαϊκοί, ενώ μίλησε και ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke. Προκειμένου να συμμετέχουμε σε αυτά τα σεμινάρια, θα έπρεπε να συμπληρώσουμε και ένα ερωτηματολόγιο. Στην ερώτηση εάν οι ακαδημαϊκοί θα ασχολούνται με τη Μεγάλη Υφεση και μετά από 50 χρόνια, η δική μου απάντηση ήταν ένα “ξερό ναι”. Υπήρχε μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μελέτη των David Papell και Ruxandra Prodan του Πανεπιστημίου του Χιούστον, οι οποίοι είχαν εξετάσει την πορεία των οικονομιών Ιαπωνίας, Σουηδίας, Φιλανδίας και Νορβηγίας μετά από μια σειρά τραπεζικών και χρηματοοικονομικών κρίσεων. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει “μόνιμη” απώλεια του ΑΕΠ μιας χώρας, παρά το γεγονός ότι σε περιόδους ύφεσης χάνεται εργατικό δυναμικό και φυσικά μειώνεται και η παραγωγή. Eνα ακόμη συμπέρασμά τους ήταν όμως ότι η μέση διάρκεια μιας ύφεσης είναι εννέα χρόνια. Με άλλα λόγια έχουμε ακόμη αρκετό χρόνο μπροστά μας για να ολοκληρώσει η τρέχουσα ύφεση τον κύκλο της. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι περισσότερες υφέσεις που μας έπληξαν αποτέλεσαν αιτία είτε της σφιχτής νομισματικής πολιτικής της Fed είτε των πετρελαϊκών σοκ. Και τα δύο αυτά στοιχεία συνέβαλαν στην ύφεση κατά τη διάρκεια της προεδρίας Reagan. Αφού περάσει μια ύφεση, είθισται η ανάπτυξη να είναι άνω του μέσου όρου στα πρώτα τρίμηνα μετά από αυτήν. Αυτό δεν ισχύει στην τρέχουσα ύφεση. Μια εξήγηση είναι ότι η ύφεση προήλθε από τον κλάδο κατασκευών, όπου χάθηκαν πάρα πολλές θέσεις εργασίας και ποτέ δεν αναπληρώθηκαν. Υπάρχει μια ύφεση ισολογισμών, η οποία θα χρειαστεί αρκετά χρόνια για να ξεπεραστεί».

• Η «ύφεση των ισολογισμών» χρησιμοποιήθηκε από τον οικονομολόγο Richard Koo, ο οποίος αναφερόταν στη συνεχιζόμενη πτώση της αξίας των ιαπωνικών μετοχών και στην ταυτόχρονη υποχώρηση των οικονομικών μεγεθών των εταιριών. Μπορεί και η Δύση να βιώσει κάτι αντίστοιχο;
«Η δυναμική πίσω από αυτή την ύφεση είναι διαφορετική. Εάν δείτε το συνολικό χρέος των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Ισπανίας και άλλων περιφερειακών οικονομιών της Ευρώπης, θα διαπιστώσετε ότι είναι το υψηλότερο των τελευταίων 20 ετών. Σε ΗΠΑ και Βρετανία έχει ενισχυθεί ισχυρά και το ιδιωτικό χρέος. Στις χώρες GIIPS (Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία) το μεγαλύτερο μέρος του χρέους είναι κρατικό. Τώρα η ζήτηση για κεφάλαια έχει περιοριστεί και φυσικά η προσφορά έχει περιοριστεί ακόμη περισσότερο».

• Πόσο θα διαρκέσει η Μεγάλη Υφεση;
«Οι ανεπτυγμένες οικονομίες θα βιώσουν αρκετά ακόμη τρίμηνα χαλαρής ανάπτυξης, καθώς εξελίσσεται και η απομόχλευση. Προκειμένου να καταστεί περισσότερο κατανοητό, ας ξεκαθαρίσουμε ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα απομοχλεύσουν μεταξύ 1 και 1,5 τρισ. ευρώ μέσα στο επόμενο 18μηνο. Αυτό σημαίνει πάγωμα των πιστώσεων. Σύμφωνα με τη Citibank, ευρωζώνη και Βρετανία θα χρειαστούν τέσσερα χρόνια ακόμη –έως το 2016– έως ότου κατορθώσουν να επαναφέρουν το ΑΕΠ τους στα επίπεδα όπου βρισκόταν στο α'Α τρίμηνο του 2008. Με άλλα λόγια χρειάστηκαν συνολικά οκτώ χρόνια για να σβήσουν τα σημάδια της ύφεσης. Ακόμη και πριν από την κρίση οι εκτιμήσεις για την πορεία του ΑΕΠ των ανεπτυγμένων χωρών ήταν πτωτικές. Πάντως ο ανεπτυγμένος κόσμος εξακολουθεί να αποτελεί το 65% της παγκόσμιας οικονομίας. Υπάρχει τεράστια αβεβαιότητα. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι και με μια σειρά πνευματικών κρίσεων. Μία εξ αυτών έγκειται στο ότι δεν υπολογίζουμε σωστά τις συνέπειες του χρηματοοικονομικού συστήματος στην πραγματική οικονομία. Δεύτερον, το γεγονός ότι έχουμε μείνει προσκολλημένοι στην παλιά λογική που έλεγε ότι δουλειά μιας κεντρικής τράπεζας είναι μόνο η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Επίσης βρισκόμαστε αντιμέτωποι με συνεχή λιτότητα στην Ευρώπη και το ενδεχόμενο νέων υποβαθμίσεων οικονομιών της ευρωζώνης. Επίκειται επίσης μια σειρά εκλογών, σε: Γαλλία, Ρωσία, Ταϊβάν κα φυσικά ΗΠΑ. Υπάρχει λιγότερη εμπιστοσύνη στην ικανότητα της οικονομίας να “ιαθεί” μόνη της. Εάν πλήξει την παγκόσμια οικονομία ένα ακόμη σοκ, ο αποπληθωρισμός θα θριαμβεύσει».

• Τι θα σημάνει αυτό για τον ανεπτυγμένο κόσμο;
«Οι αγορές ανησυχούν για την απουσία αξιοπιστίας και ομοιογένειας στις ασκούμενες πολιτικές. Το 2011 ήταν η χρονιά των πολιτικών λαθών: το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία, η “αραβική άνοιξη”, που ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής καταπίεσης, η υποβάθμιση των ΗΠΑ και η αδυναμία δημοσιονομικής ισορροπίας και μια σειρά ευρωπαϊκών συνόδων κορυφής στις οποίες ουσιαστικά δεν πάρθηκε καμία απόφαση. Το επονομαζόμενο risk premium των μετοχών –το ποσό που καλούνται οι επενδυτές να πληρώσουν προκειμένου να έχουν στην κατοχή τους μετοχές και όχι ομόλογα– βρίσκεται κοντά σε υψηλό 40 ετών. Αρκετές μετοχές έχουν καλές αποδόσεις, μεταξύ 2,4% και 3%, καλύτερες από αυτές των 10ετών αμερικανικών κρατικών ομολόγων. Από ιστορικής άποψης οι αποτιμήσεις είναι ελκυστικές. Στην αρχή του 21ου αιώνα το 12μηνο P/E ήταν άνω του 25 στις ανεπτυγμένες αγορές. Σήμερα είναι στο 12. Οι ισολογισμοί εταιριών εκτός του χρηματοοικονομικού κλάδου βρίσκονται σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ διαθέτουν και πληθώρα μετρητών. Γιατί αυτές οι εταιρίες μαζεύουν μετρητά; Πρώτον, γιατί φοβούνται ότι θα υπάρξει και δεύτερο σοκ έλλειψης κεφαλαίων. Δεύτερον, γιατί υπάρχουν ανησυχίες για τις πολιτικές που ακολουθούν οι κυβερνήσεις και για τις συνέπειές τους. Σήμερα τα κεφάλαια που έχουν οι εταιρίες τα χρησιμοποιούν για επαναγορά μετοχών και αύξηση μερισμάτων».

• Τι προτείνετε εσείς;
«Εμείς έχουμε μια πολύ χαλαρή “υπόβαρη” (underweight) σύσταση για τις μετοχές. Το P/E διαπραγμάτευσης του MSCI World βρίσκεται στο 11, ενώ ο ρυθμός αύξησης των κερδών φθάνει στο 11,2%, εξαιτίας τόσο της Κίνας όσο και της ενίσχυσης της κατανάλωσης στην Ανατολική Ασία. Κατά την άποψή μου, για να έχουμε ράλι στις μετοχές, θα πρέπει οι αγορές να έχουν πειστεί ότι υπάρχει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα στήριξης της ανάπτυξης στην ευρωζώνη, το οποίο θα μπορεί να αντιμετωπίσει και τις δομικές αδυναμίες και φυσικά ένα πιο ανταγωνιστικό επιτόκιο. Το ευρώ θα υποχωρήσει. Με δεδομένο ότι η οικονομία της Ε.Ε. είναι τόσο μεγάλη όσο αυτή των ΗΠΑ θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επηρεαστούν από μια ύφεση στην ευρωζώνη. Για την ευρωζώνη εκτιμώ ότι θα έχει φέτος μηδενική ανάπτυξη ή συρρίκνωση κοντά στο 1%».

• Ποια είναι η άποψή σας για τις αναδυόμενες αγορές, οι οποίες ακολούθησαν πιο ήπια πορεία από αυτήν της αμερικανικής αγοράς;
«Υπήρξαν συγκεκριμένοι λόγοι. Για κάποιες μικρές αγορές, όπως για παράδειγμα της Αιγύπτου, έφταιγε η πολιτική κατάσταση. Για την Ινδία έφταιγε ο υψηλός πληθωρισμός. Αρκετές χώρες αύξησαν τα επιτόκια. Επίσης δέχθηκαν πλήγματα και τα νομίσματα. Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό: οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι οι βασικοί χρηματοδότες αρκετών αναδυόμενων οικονομιών και κυρίως αυτών που βρίσκονται στην Αν. Ευρώπη. Καθώς οι ευρωπαϊκές τράπεζες έκοψαν τις πιστώσεις, ήταν φυσιολογικό οι αναδυόμενες αγορές να δεχθούν πλήγματα. Η αμερικανική αγορά ακολούθησε καλύτερη πορεία, γιατί φρόντισε να αντιμετωπίσει με πιο επιθετικό τρόπο την κρίση και μάλιστα στην αρχή της, συγκρινόμενη με την καθυστερημένη αντίδραση της Ευρώπης. Οι αναδυόμενες αγορές, σύμφωνα με κάποιους, αντιστοιχούν στο 50% της παγκόσμιας οικονομίας. Ομως σε ονομαστική αξία είναι μόλις το 35%, δηλαδή δεν διαθέτουν την απαραίτητη δύναμη για να “σπρώξουν” μόνες τους την παγκόσμια ανάπτυξη. Για τη δεκαετία που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2010 οι αναδυόμενες αγορές είχαν καλύτερη πορεία από τις ανεπτυγμένες. Εντός των επόμενων ετών οι αναδυόμενες οικονομίες θα “τρέξουν” τέσσερις φορές περισσότερο απ' ό,τι οι ανεπτυγμένες. Διαθέτουν καλύτερους προϋπολογισμούς και μεγαλύτερη ευελιξία. Το τραπεζικό τους σύστημα είναι δυνατό. Η εγχώρια κατανάλωση αυξάνει. Διαθέτουν έναν ιδιαίτερα ισχυρό εμπορικό εταίρο, που δεν είναι άλλος από την Κίνα, τη δεύτερη ισχυρότερη οικονομία της υφηλίου, η οποία αναπτύσσεται με μέσο ρυθμό 8% ετησίως. Η κινεζική ανάπτυξη είναι τόσο σημαντική όσο –αν όχι περισσότερο– και η αμερικανική».

• Ως εκ τούτου τι μας προτείνετε σε αυτή την περίπτωση;
«Εχουμε υπέρβαρη (overweight) σύσταση για τις μετοχές αναδυόμενων αγορών. Η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ ως η μεγαλύτερη οικονομία της υφηλίου μέχρι το 2025. Το μερίδιο των αναδυόμενων αγορών στην παγκόσμια κεφαλαιοποίηση μετοχών αυξάνει συνεχώς. Ολο και περισσότερες εταιρίες από αναδυόμενες αγορές μετατρέπονται σε πολυεθνικές εταιρίες, με παρουσία σε πολλές χώρες του κόσμου. Μετά από 5 έως 10 χρόνια οι επενδύσεις σε αναδυόμενες αγορές θα πρέπει να αποτελούν τη βάση ενός ορθά δομημένου χαρτοφυλακίου. Καλό θα ήταν να ξεκινήσει κάποιος με βαρύτητα κοντά στο 13%. Εάν έχεις ένα χαρτοφυλάκιο το οποίο έχει μοιραστεί κατά 60% σε μετοχές και κατά 40% σε ομόλογα, καλό θα ήταν το 7,8% να αποτελείται από μετοχές αναδυόμενων αγορών. Μπορείς να ξεκινήσεις με ένα τέτοιο ποσοστό και να το αυξομειώνεις ανάλογα με τις περιστάσεις. Επίσης καλό θα ήταν να μη στρέφεις το ενδιαφέρον σου μόνο στις μετοχές υψηλής κεφαλαιοποίησης. Υπάρχει και η μικρή και μεσαία κεφαλαιοποίηση στις αναδυόμενες αγορές που μπορεί να προσφέρει καλές αποδόσεις».

• Ορισμένοι πιστεύουν ότι οι ανεπτυγμένες αγορές θα ξεπεράσουν τις αναδυόμενες το 2012. Συμφωνείτε;
«Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Εάν πιστέψουμε αυτούς που υποστηρίζουν ότι φέτος θα δούμε χρηματιστηριακό ράλι, τότε θεωρώ ότι οι αναδυόμενες αγορές θα είναι αυτές με την καλύτερη πορεία. Η Κίνα δεν θα έχει αυτό που ονομάζεται “ανώμαλη προσγείωση”. Οι προοπτικές εταιρικής κερδοφορίας είναι καλύτερες στις αναδυόμενες απ'Α ό,τι στις ανεπτυγμένες αγορές».

• Ποιες αγορές προτιμάτε εσείς;
«Με δεδομένο ότι “βλέπουμε” πτώση του ευρώ και πιθανή συρρίκνωση της ευρωζώνης έχουμε σύσταση “underweight” σε αγορές όπως αυτές των Πολωνίας και Ουγγαρίας, καθώς επηρεάζονται άμεσα από αυτά που συμβαίνουν στην ευρωζώνη. Εάν οι επενδυτές θέλουν να επενδύσουν στην Κίνα, καλύτερα να το πράξουν μέσω κάποιου ETF (Exchanged Traded Fund). Μεταξύ των πλέον ελκυστικών αγορών θεωρούμε αυτές της Βραζιλίας, της Τουρκίας και της Ινδονησίας. Στην περίπτωση των BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα) η μεγαλύτερη έκθεσή μας είναι στη Ρωσία. Μας αρέσει και η Νότια Κορέα, αλλά εδώ υπάρχει ο φόβος να εμφανιστεί ένταση με τη Βόρεια Κορέα».



 
     
 

Εδραιώνεται η πιθανότητα να ανέλθει η τιμή του χρυσού στα 1.950 δολάρια εντός του 2012
BARRON's: Δέκα μετοχές «υπόσχονται» πολύ υψηλά κέρδη το 2012
Η επένδυση σε μετοχές αποτελεί την καλύτερη κερδοφόρα επιλογή για το επόμενο δωδεκάμηνο
Η κρίση δημιούργησε τις καλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες των τελευταίων 50 ετών στη Wall Street
«Ράλι» πετρελαίου έως τα 150 δολάρια εντός του 2012
 
     
     
  Ειδήσεις Τιμές Μετοχών  

Αναζήτηση

 
   

Σύμβολο μετοχής

Αναζήτηση συμβόλου

   

 

Ειδήσεις     Αγορές     Υπηρεσίες     Χρηστικά     Express Yourself     Επικοινωνία     Site Map

Προσωπικά Δεδομένα      Ταυτότητα Site      Όροι Χρήσης      Διαφημιστείτε      Η άποψή σας

Web Design & Web Development
Ελληνική Εταιρεία Διαδικτύου