Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018, 14:04:17

Εγγραφή           Αποθήκευση  

ΑρχικήNewsletter | Site Map | Επικοινωνία

 

Αθήνα:   30°C 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική arrow ΕΙΔΗΣΕΙΣ arrow Barron's arrow «Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχασε πολύτιμο χρόνο στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης χρέους»
«Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχασε πολύτιμο χρόνο στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης χρέους»
Πηγή: Express.gr
Ο MOHAMED El-Erian ήταν ιδιαίτερα δραστήριος από την αρχή του χρόνου έως και σήμερα. Ταξίδεψε στην Ιαπωνία μετά τον σεισμό των αρχών Μαρτίου προκειμένου να τσεκάρει ότι τα στελέχη της εταιρίας του ήταν καλά. Eλαβε επίτιμο ντοκτορά από το American University της Αιγύπτου, δηλαδή της χώρας καταγωγής του. Eγραψε εκατοντάδες επιστολές προς τους επενδυτές και τους μετόχους της εταιρίας αλλά και αρκετά άρθρα σε διακεκριμένες εφημερίδες και περιοδικά. Ταυτόχρονα συνδιαχειρίζεται την Pimco με τον Bill Gross, τον ιδρυτή του μεγαλύτερου ομίλου διαχείρισης ομολόγων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η περασμένη εβδομάδα ήταν η σειρά του Barron'Αs να του ζητήσει μία συνέντευξη, προκειμένου να μας αποκαλύψει τις απόψεις του για τις προκλήσεις αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αναπτυγμένες και αναδυόμενες αγορές. Ο El-Erian έχει τεράστια πείρα, ενώ μεταξύ των δραστηριοτήτων του στο παρελθόν ήταν και η θητεία του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η διαχείριση των χαρτοφυλακίων της Pimco στις αναπτυγμένες αγορές και φυσικά η γενική εποπτεία του ιδρύματος υποτροφιών και χορηγιών του Harvard University. Πέραν πάσης αμφιβολίας είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να κρίνει τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα χρέους που μαστίζει Ευρώπη και ΗΠΑ και τις επιπτώσεις που αυτές θα έχουν στις αγορές.

 

• Υπάρχουν πολλές αμφιβολίες για τις κρίσεις χρέους τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε άλλες χώρες. Η νέα πρόταση στήριξης της Ελλάδας είναι όντως ένα σημαντικό βήμα ή απλά οι Ευρωπαίοι προσέφεραν μία «θεραπεία» που προκαλεί πρόσκαιρη ανακούφιση, αλλά όχι ουσιαστική ίαση;

«Αν και υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που ακόμη δεν τις γνωρίζουμε, θεωρώ ότι το τελευταίο “πακέτο” της Ευρώπης είναι ένα σημαντικό βήμα μπροστά προκειμένου να αντιμετωπιστεί και να γίνει κατανοητό το πρόβλημα χρέους στην περιφέρεια της ευρωζώνης. Μέσω της μείωσης των επιτοκίων δανεισμού και της επέκτασης του χρόνου ωρίμασης των ομολόγων μειώνεται το βάρος εξυπηρέτησης του χρέους για τις τρεις χώρες που βρίσκονται υπό στήριξη, δηλαδή Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία. Επίσης προσφέρει με ταχύτερο τρόπο την παροχή δανείων στήριξης προς Ιταλία και Ισπανία, εάν αυτό καταστεί αναγκαίο, αλλά βοηθά και στην ταχύτερη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Παράλληλα αρχίζει να προσέχει περισσότερο την προώθηση της ανάπτυξης. Παρά ταύτα, όμως, δεν έχει ακόμη καταστεί κατανοητός ο τρόπος διάθεσης των κεφαλαίων. Αυτό που λείπει από το νέο πακέτο στήριξης είναι μία εμπροσθοβαρής ανακούφιση από το χρέος, ιδιαίτερα για τις περισσότερο “φορτωμένες” οικονομίες, όπως είναι αυτή της Ελλάδας. Παράλληλα το πρόγραμμα θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Η ορθή εφαρμογή του χρειάζεται τεράστια πολιτική και οικονομική ικανότητα. Ως εκ τούτου θα υπάρξει έντονη μεταβλητότητα. Σε περίπτωση που υπάρξει καθυστέρηση στην εφαρμογή του, τότε αυτό θα αναστατώσει πάρα πολύ τις αγορές και των υπόλοιπων περιφερειακών οικονομιών, θα προκαλέσει ισχυρότατες πιέσεις στις ευρωπαϊκές τράπεζες, θα θέσει αρκετά ερωτηματικά για την πορεία των αγορών χρήματος και πιθανώς θα οδηγήσει σε sell-off τοποθετήσεων που θεωρούνται υψηλού ρίσκου και στροφή των επενδυτών σε τοποθετήσεις που είναι καλύτερης ποιότητας».

 

• Αραγε θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι για την πορεία του χρέους των ΗΠΑ και, εάν όχι, γιατί πιστεύετε κάτι τέτοιο;

«(Σημ.: H συνέντευξη του El-Erian δόθηκε στο Barron'Αs την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουλίου, ως εκ τούτου δεν υπήρχε ενημέρωση για τις όποιες εξελίξεις στο συγκεκριμένο θέμα). Η όλη συζήτηση είναι εξαιρετικά ρευστή. Από την Ουάσιγκτον μας έρχονται ειδήσεις που λένε ότι είτε θα ακολουθηθεί το Πλάνο Α, σύμφωνα με το οποίο θα υπάρξει ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής μεταρρύθμισης, είτε θα ακολουθηθεί το Πλάνο Β, σύμφωνα με το οποίο θα υπάρξει ένα “πάγωμα” του όλου θέματος προκειμένου το Kογκρέσο να έχει περισσότερο χρόνο. Οι ηγέτες και τα στελέχη και των δύο κομμάτων θα πρέπει να επιδείξουν μεγάλη ωριμότητα και να βρουν μία συμβιβαστική λύση, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να διατηρηθεί η ομοιογένεια και η αρμονία στο εσωτερικό των κομμάτων τους».

 

• Τι μας δίδαξε ο τρόπος με τον οποίο η Ευρώπη χειρίστηκε, μέχρι τώρα, την κρίση χρέους;

«Πρώτον υπήρξε μια μακρά περίοδος άρνησης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η Ευρώπη αρνούνταν να παραδεχθεί ότι περνούσε μία “κλασική κρίση αναδυόμενης αγοράς”, καθώς υπήρχε ένας συνδυασμός κρίσης χρέους και προβλημάτων ρευστότητας. Αυτός ο συνδυασμός οδήγησε σε “μετάδοση” της κρίσης και σε μεγάλη αναστάτωση τις αγορές. Είναι κατανοητό ότι η Ευρώπη συνέχισε να εξετάζει τις όποιες καταστάσεις ως μία αναπτυγμένη περιοχή. Στις αναδυόμενες αγορές μία αντίστοιχη κρίση πιθανώς να οδηγούσε σε ακόμη πιο ολέθριες καταστάσεις. Δεύτερον, η Ευρώπη χρησιμοποίησε λάθος τρόπο για να λύσει το πρόβλημα. Προσπάθησε να λύσει το πρόβλημα χρέους προσφέροντας νέα κεφάλαια. Με άλλα λόγια προσέθεσε και άλλο χρέος σε χώρες που δεν μπορούσαν να διαχειριστούν αυτό που ήδη είχαν. Αποτέλεσμα να διευρυνθούν τα spreads, η οικονομία να συρρικνωθεί περισσότερο απ'Α ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικά, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να γεμίσει “τοξικά” στοιχεία. Τρίτον, με το να κερδίζεις χρόνο δεν λύνεις το πρόβλημα. Οι πιο αδύναμοι χρηματοοικονομικοί παίκτες υποτίθεται ότι είχαν χρόνο να προχωρήσουν σε ανακεφαλαιοποίηση, αλλά τελικώς οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες “στύλωσαν τα πόδια” και δεν βοήθησαν. Τέλος, όλοι μάθαμε ότι είναι δύσκολο να διαχειριστείς μία κατάσταση όταν εμπλέκονται τόσοι πολιτικοί ηγέτες. Υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ της Φρανκφούρτης, όπου εδρεύει η ΕΚΤ, και του Βερολίνου, όπου εδρεύει η γερμανική κυβέρνηση. Αυτό ήταν εξαιρετικά αρνητικό για τις αγορές. Κάθε μέλος της ευρωπαϊκής ορχήστρας ήθελε να παίξει άλλου είδους μουσική. Επίσης έγινε φανερή η έλλειψη ενός καλού διευθυντή ορχήστρας, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση (μετά τη σύλληψή του) του Dominique Strauss-Kahn από το ΔΝΤ. Το ίδιο το ΔΝΤ αντιμετώπισε το όλο θέμα περισσότερο ως μία κρίση που συμβαίνει σε μια αναδυόμενη αγορά και λιγότερο ως μία κρίση σε μια αναπτυγμένη οικονομία».

 

• Πώς θα λυθούν τα προβλήματα των ΗΠΑ;

«Το όλο θέμα έχει δύο πλευρές: μία μακροπρόθεσμη και μία μεσοπρόθεσμη. Προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα θα πρέπει να “αναδιατάξουμε” τρεις τομείς: την κυβέρνηση, την αγορά ακινήτων, η οποία έχει παραλύσει μετά από σειρά κατασχέσεων, και την πιστωτική αγορά. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει μία “διχοτόμηση” στις ΗΠΑ. Από τη μια πλευρά υπάρχουν αυτοί –όπως οι πολυεθνικές εταιρίες– που δεν έχουν κανένα πρόβλημα και από την άλλη η κυβέρνηση που έχει ένα τεράστιο έλλειμμα».

 

• Αυτό μου θυμίζει αρκετά Ιαπωνία, σωστά;

«Eγραψα πρόσφατα ένα κομμάτι για ένα βιβλίο που εκδόθηκε στην Ιαπωνία και το οποίο αναφέρει ότι εμείς στις ΗΠΑ αντιγράφουμε πλήρως του Ιάπωνες. Φροντίσαμε να κατηγορήσουμε τους Ιάπωνες πολιτικούς για ολιγωρίες, αλλά τελικά μάθαμε ότι είναι δύσκολο να διαχειριστείς μία οικονομία που πρέπει να έχει και απόδοση. Ο Bill Gross παραλληλίζει την όλη κατάσταση με το να οδηγείς ένα αυτοκίνητο μέσα σε πυκνή ομίχλη. Μπορεί κανείς να το δει και στη σελίδα 9 των πρόσφατων πρακτικών της Fed. Λέει: “Από τη μία πλευρά θα πρέπει να κάνουμε περισσότερα πράγματα προκειμένου να στηρίξουμε την οικονομία. Από την άλλη πλευρά ίσως θα πρέπει εφαρμόζουμε λιγότερο προσαρμοστική πολιτική”. Οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με το “νέο φυσιολογικό” (new normal), το οποίο συνδυάζει αναιμική ανάπτυξη, με πεισματικά υψηλή ανεργία και προβλήματα ισολογισμών».

 

• Είναι σωστό να εκθέτεις όλες αυτές τις καταστάσεις στο φως;

«Oλα εξαρτώνται από το πώς θα λυθούν. Eνα “μεγάλο παζάρι” δεν είναι κάτι αρνητικό. Αλλά μία απόφαση σύμφωνα με την οποία θα αποφασίσουμε να αυξήσουμε το όριο δανεισμού των ΗΠΑ μόνο για τρεις μήνες και κατόπιν θα επανεξετάσουμε το πρόβλημα είναι λανθασμένη. Θα πρόκειται για τρεις μήνες εξαιρετικής αβεβαιότητας. Αυτό θα έχει συνέπειες όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά για την παγκόσμια οικονομία, η οποία έχει “χτιστεί” γύρω από μία ισχυρή Αμερική. Ο κόσμος στηρίζεται στις ΗΠΑ για το δολάριο, που αποτελεί το βασικό νόμισμα των συναλλαγματικών αποθεμάτων, αλλά και για τις καλύτερες, περισσότερο προηγμένες χρηματαγορές τους. Οι ΗΠΑ ουσιαστικά συλλέγουν ενοίκιο κάθε τόσο από την υφήλιο, παρέχοντας αυτή την υπηρεσία. Δεν υπάρχει κανείς, αυτή τη στιγμή, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ. Πώς λοιπόν θα μπορέσει να λειτουργήσει η υφήλιος εάν ο πυρήνας της καταρρεύσει;».

 

• Στο παρελθόν η Pimco είχε προβλέψει ότι θα υπάρξει αύξηση στις αποδόσεις (yields) των ομολόγων όμως διαψεύσθηκε. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε σε λάθος εκτίμηση;

«Δεν είναι και τόσο σωστό να εξετάζεις μόνο μία τοποθέτηση σε ένα χαρτοφυλάκιο. Oταν πουλήσαμε τα ομόλογα των ΗΠΑ που είχαμε στην κατοχή μας βρήκαμε να τα αντικαταστήσουμε αλλού. Ο Bill Gross τόνισε τα πλεονεκτήματα Αυστραλίας και Γερμανίας και όντως τα δικά τους ομόλογα ακολούθησαν πορεία καλύτερη από τα αμερικανικά. Γιατί, όμως, τα αμερικανικά 10ετή ομόλογα ακολούθησαν καλή πορεία, παρά το τέλος του δεύτερου πακέτου στήριξης αλλά και του θορύβου σχετικά με το αμερικανικό χρέος; Για τρεις λόγους. Πρώτον, εξαιτίας της υποβάθμισης των εκτιμήσεων για την πορεία του αμερικανικού ΑΕΠ στο β'Α τρίμηνο σε ρυθμό ανάπτυξης κοντά στο 2% από 4% που ήταν η αρχική εκτίμηση. Αυτή η τάση στηρίζει τα yields γιατί “μεταφράζεται” σε μη δυνατότητα της Fed να προχωρήσει σε αύξηση επιτοκίων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεύτερον, εξαιτίας των ευρωπαϊκών προβλημάτων που έκαναν τα αμερικανικά ομόλογα να μοιάζουν περισσότερο ασφαλή. Εμείς παρομοιάζουμε τις ΗΠΑ ως “το πιο καθαρό από τα βρόμικα πουκάμισα που ετοιμάζονται να πλυθούν”. Και τρίτον, η τραγωδία στην Ιαπωνία και η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί στη Μέση Ανατολή. Oλα τα παραπάνω “σκέπασαν” τον θόρυβο τόσο για το χρέος όσο και για το τέλος του δεύτερου προγράμματος στήριξης».

 

• Τελικώς η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ θα αυξήσει τα επιτόκια ή θα δημιουργήσει ένα τρίτο διαδοχικό πρόγραμμα στήριξης για την οικονομία;

«Εντός του 2012 η Fed θα προσπαθήσει να διατηρήσει σε χαμηλά επίπεδα τα yields για τα 3ετή και 5ετή αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Προκειμένου να δημιουργήσει ένα τρίτο πακέτο στήριξης, η Fed θα πρέπει να πειστεί απόλυτα ότι η κατάσταση στην αμερικανική οικονομία θα χειροτερέψει. Θεωρώ ότι οι ΗΠΑ δεν θα διολισθήσουν σε ύφεση, αλλά θα πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή».

 

• Πώς μας αντιμετωπίζουν οι πιστωτές μας τελικά;

«Είναι διχασμένοι. Θέλουν να απομακρυνθούν από τις αμερικανικές τοποθετήσεις τους αλλά έχουν περιορισμένες δυνατότητες να το πράξουν. Αυτό αποτελεί απτή αλήθεια για χώρες όπως οι Ινδία και Κίνα. Τα εμπορεύματα είναι η καλύτερη ασπίδα (hedge) σε έναν κόσμο όπου ΗΠΑ, Ιαπωνία και Ευρώπη ουσιαστικά υπονομεύουν τα νομίσματά τους. Οι κεντρικές τράπεζες και άλλοι θεσμικοί επενδυτές ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την αγορά εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του χρυσού. Εγώ μεγάλωσα σε έναν κόσμο όπου η κοινή λογική υποστήριζε ότι οι κεντρικές τράπεζες είναι πωλητές χρυσού και όχι αγοραστές. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθείς από το δολάριο. Γι'Α αυτό οι ΗΠΑ έχουν αρκετό χρόνο να θέσουν σε τάξη τα του οίκου τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να καθυστερήσουν υπερβολικά».

 

• Τι πιστεύετε για το μέλλον των αναδυόμενων αγορών και κυρίως για την ανηλεή μάχη που δίνουν με τις πληθωριστικές πιέσεις;

«Oταν εξετάζεις μία αναδυόμενη οικονομία, και αναφέρομαι στις ισχυρές εξ αυτών, θα πρέπει να αναρωτηθείς εάν μπορεί να διαχειριστεί την επιτυχία της και επίσης κατά πόσο η υπόλοιπη υφήλιος μπορεί να αποδεχθεί αυτή την επιτυχία. Ιδιαίτερα για την Κίνα αυτές είναι δύο πολύ κρίσιμες ερωτήσεις, από τη στιγμή μάλιστα που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της υφηλίου. Για χώρες όπως οι Βραζιλία και Ινδονησία θέτεις την πρώτη ερώτηση. Αυτή έχει μεγαλύτερη σημασία από τη δεύτερη. Για μία χώρα όπως η Σ. Αραβία η δεύτερη ερώτηση είναι πιο σημαντική, με δεδομένο ότι διαθέτει και ένα ισχυρό όπλο: το πετρέλαιο. Οι ίδιες οι αναδυόμενες οικονομίες μοιάζουν να μπορούν να διαχειριστούν με καλό τρόπο την επιτυχία τους. Εκεί που η όλη υπόθεση δυσκολεύει είναι όταν εισέρχεται στο παιχνίδι η υπόλοιπη υφήλιος. Μία δυσκολία προέρχεται από τη Δύση, η οποία με τα προγράμματα στήριξης δυσκόλεψε την όλη κατάσταση. Οι αναδυόμενες αγορές βρίσκονται αντιμέτωπες με μία τεράστια αύξηση στις εισροές κεφαλαίων. Δεύτερον, η Δύση αρνείται να υπάρξει ανασύνταξη δυνάμεων στην παγκόσμια σκακιέρα. Θα πρέπει να υπάρξει αλλαγή σε ορισμένες φεουδαρχικές πρακτικές. Για παράδειγμα το Βέλγιο έχει περισσότερη δύναμη, διαθέτοντας περισσότερες στο συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου απ'Α ό,τι η Βραζιλία. Η Κίνα είναι η έκτη ή η έβδομη πιο ισχυρή χώρα στο ΔΝΤ, ενώ είναι η δεύτερη ισχυρότερη οικονομία του κόσμου. Οι αναδυόμενες οικονομίες νιώθουν ότι λειτουργούν σε έναν κόσμο που έχει ακόμη αποικιοκρατικά απομεινάρια και γι'Α αυτό αρκετές φορές αρνούνται να “μπουν μπροστά”».

 

• Πείτε μας ποιες αναδυόμενες αγορές προτιμάτε και ποιες αποφεύγετε.

«Oλα εξαρτώνται από τα θεμελιώδη δεδομένα και κατόπιν εξετάζουμε τις αποτιμήσεις των αγορών. Ψάχνουμε για χώρες με ισχυρούς προϋπολογισμούς και μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης, οι οποίες εξαρτώνται περισσότερο από την εγχώρια αγορά τους. Βραζιλία, Κίνα, Ινδονησία, Σιγκαπούρη, Κορέα και Περού είναι πολύ καλές περιπτώσεις. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι αναδυόμενες αγορές της Κεντρικής Ευρώπης. Βέβαια οι αποτιμήσεις είναι αρκετά υψηλές, με δεδομένες και τις ισχυρές εισροές κεφαλαίων σε αυτές τις αγορές. Ως εκ τούτου επιλέγουμε με ιδιαίτερη προσοχή. Προτιμούμε τις τοπικές αγορές χρέους σε σύγκριση με τις εξωτερικές. Επενδύουμε σε ομόλογα σε τοπικό νόμισμα, μετοχές, νομίσματα αλλά και σε έργα υποδομών».

 

• Πώς έχει τοποθετηθεί η Pimco το τελευταίο διάστημα;

«Υπάρχουν ορισμένες αρχές τις οποίες θα πρέπει να προσέξουν πολύ οι αναλυτές. Πρώτον, θα πρέπει να γνωρίζουν εάν είναι ικανοί να αντέξουν την έντονη μεταβλητότητα των αγορών, γιατί η μεγαλύτερη δύναμη της μεταβλητότητας είναι να σε σπρώχνει να λαμβάνεις τις λάθος αποφάσεις στις πιο λάθος στιγμές. Δεύτερον, θα πρέπει να προσέξουν τις απαιτήσεις τους σε ό,τι αφορά τις αποδόσεις των τοποθετήσεών τους. Ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke, είχε πει ότι στόχος του δεύτερου πακέτου στήριξης ήταν να αυξήσει τις τιμές σε συγκεκριμένα “τμήματα” της οικονομίας προκειμένου οι άνθρωποι να αισθανθούν πιο πλούσιοι. Η Fed το πέτυχε αυτό σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό, αλλά απέτυχε σε όλα τα υπόλοιπα.

Τρίτον, υπάρχει μεγαλύτερο επίπεδο κινδύνου: ο φόβος ότι θα χαθεί η αξιολόγηση “ΑΑΑ” από αρκετές οικονομίες, ο φόβος ότι κάποια από τις χώρες της Ευρώπης θα καταρρεύσει, ο φόβος ότι η Κίνα δεν θα κατορθώσει τελικά να διαχειριστεί με τον ορθό τρόπο την επιτυχία της. Ως εκ τούτου το πρώτο που θα πρέπει να ρωτήσει ένας επενδυτής τον εαυτό του είναι: “Μπορώ να αντέξω αυτόν τον κίνδυνο, αυτόν τον φόβο;”. Εάν η απάντηση είναι “όχι” τότε ίσως θα πρέπει να επανεξετάσει τις τοποθετήσεις του. Και καλό θα είναι να μην υποτιμάμαι τη δύναμη και την αξία των μετρητών. Σε έναν κόσμο έντονης μεταβλητότητας όλες οι μορφές επενδύσεων, και οι θεωρούμενες καλές και οι θεωρούμενες κακές, επηρεάζονται. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεις καλές ευκαιρίες και μάλιστα σε ιδιαίτερα συμφέρουσες τιμές. Θεωρώ, όμως, ότι δεν θα πρέπει να τοποθετήσεις, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, όλα τα κεφάλαια που έχεις στη διάθεσή σου. Στο Pimco Global Multi-Asset Fund, το οποίο διαχειρίζομαι μαζί με τους Vineer Bhansali και Curtis Mewbourne, έχουμε τοποθετηθεί κατά 10% σε μετρητά. Πρόκειται για ιδιαίτερα σημαντικό ποσοστό, καθώς έχουμε ακόμη τοποθετήσεις σε μετοχές, ομόλογα και εμπορεύματα.

Η τοποθέτησή μας σε εμπορεύματα είναι χαμηλότερη του 4%, ενώ παλαιότερα ξεπερνούσε το 20%. Επίσης έχουμε τοποθετήσεις και σε άλλα funds, κάτι το οποίο σχετίζεται με το alpha χαρτοφυλάκιο της Pimco. Το εν λόγω fund –που θεωρείται επενδυτικό-κεφάλαιο πρότυπο– είναι τοποθετημένο κατά 60% σε μετοχές από εταιρίες όλης της υφηλίου και κατά 40% σε επενδύσεις σταθερού εισοδήματος. Πρόσφατα προχωρήσαμε σε μερική υποβάθμιση των τοποθετήσεών μας σε μετοχές ενώ έχουμε μηδενίσει πλήρως τις τοποθετήσεις μας (είτε μετοχικές, είτε ομολογιακές) στις μικρές περιφερειακές οικονομίες της Ευρώπης. Επίσης έχουμε αυξήσει τις τοποθετήσεις μας σε ομόλογα αναδυόμενων αγορών, αλλά σε αυτά που αποτιμώνται σε τοπικά νομίσματα. Ολες οι παραπάνω κινήσεις έχουν λάβει χώρα προκειμένου να δημιουργηθεί ο πιο ισχυρός “φράχτης” (hedge) έναντι στην έντονη μεταβλητότητα της εποχής μας».


Της Leslie P. Norton


 
     
 

Εδραιώνεται η πιθανότητα να ανέλθει η τιμή του χρυσού στα 1.950 δολάρια εντός του 2012
BARRON's: Δέκα μετοχές «υπόσχονται» πολύ υψηλά κέρδη το 2012
Η επένδυση σε μετοχές αποτελεί την καλύτερη κερδοφόρα επιλογή για το επόμενο δωδεκάμηνο
Η κρίση δημιούργησε τις καλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες των τελευταίων 50 ετών στη Wall Street
«Ράλι» πετρελαίου έως τα 150 δολάρια εντός του 2012
 
     
     
  Ειδήσεις Τιμές Μετοχών  

Αναζήτηση

 
   

Σύμβολο μετοχής

Αναζήτηση συμβόλου

   

 

Ειδήσεις     Αγορές     Υπηρεσίες     Χρηστικά     Express Yourself     Επικοινωνία     Site Map

Προσωπικά Δεδομένα      Ταυτότητα Site      Όροι Χρήσης      Διαφημιστείτε      Η άποψή σας

Web Design & Web Development
Ελληνική Εταιρεία Διαδικτύου