Ο ΓΕΝΙΚΟΣ Δείκτης βρίσκεται σε
απόσταση αναπνοής από τα χαμηλά 18,5 ετών που σημείωσε την Τρίτη 11/10, τη
στιγμή που ο γαλλο-γερμανικός άξονας εξετάζει ξανά μια οριστική λύση για τη
βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, όπως έχει φανεί τις τελευταίες εβδομάδες. Το
ότι αυτό το σχέδιο θα περιλαμβάνει ένα αυξημένο «κούρεμα» είναι σχεδόν
δεδομένο, όπως και μια περαιτέρω ενίσχυση του EFSF, αλλά τα μεγέθη παραμένουν
άγνωστα. Η διαφαινόμενη αναβολή των σημαντικών αποφάσεων, που μάλλον δεν θα
ληφθούν στις 23 Οκτωβρίου, λειτουργεί ως μοχλός πίεσης της γερμανικής πλευράς
για να κερδηθεί χρόνος, αφού οι αντιδράσεις είναι αρκετές. Σχετικά με το φλέγον
ζήτημα αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις υπέρ και
κατά ενός σημαντικού «haircut». Στη μια πλευρά βρίσκονται αυτοί που
υποστηρίζουν ότι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση είναι μονόδρομος, αφού το ελληνικό
χρέος δεν είναι βιώσιμο και η μείωση του ονομαστικού χρέους και κατ'Α επέκταση
των τόκων είναι η μόνη δραστική λύση για να μπορέσει να επιβιώσει η Ελλάδα στη
ζώνη του ευρώ, καθώς το έλλειμμα έχει ανελαστικό χαρακτήρα. Από την άλλη αρκετοί υποστηρίζουν
ότι οι συνέπειες ενός «haircut» 50% στα ομόλογα που κατέχει ο ιδιωτικός τομέας
μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτες, αφού θα σημάνουν ένα πιστωτικό γεγονός και
απομάκρυνση της Ελλάδας από τις αγορές για αρκετό καιρό. Επίσης η επιτυχία του
σχετικά με τη μείωση του ελληνικού χρέους δεν θα είναι σημαντική αν δεν συμμετάσχουν
τα ομόλογα της ΕΚΤ και τα δάνεια από τον μηχανισμό στήριξης. Από την άλλη οι
τράπεζες θα τεθούν υπό κρατικό έλεγχο και θα δημιουργηθούν πλήγματα σε
ασφαλιστικές και ταμεία, ενώ τα χρήματα που θα χρειαστούν για τη διάσωσή τους
θα μειώσουν το όφελος σημαντικά. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι Eλληνες
τραπεζίτες, που βλέπουν την τιμές των μετοχών τους να καταρρέουν, αλλά και
ξένοι τραπεζίτες, με το IIF να εκφράζει ήδη την αντίθεσή του σε διεύρυνση του
PSI.
Βέβαια το αρχικό πρόγραμμα PSI
εξασφαλίζει μια μείωση του χρέους στο 148% του ΑΕΠ περίπου, επίπεδο που δεν
κρίνεται βιώσιμο. Αντίθετα, με ένα «haircut» 50% –αν η συμμετοχή είναι
καθολική– το χρέος θα μπορούσε να μειωθεί μέχρι και στο 120% του ΑΕΠ, όπου
βρισκόταν στις αρχές του 2009, με προοπτική περαιτέρω μείωσης λόγω μειωμένων
τόκων και εφόσον η χώρα παραγάγει πρωτογενή πλεονάσματα.
Οι ισολογισμοί των ελληνικών
τραπεζών δείχνουν ότι σε περίπτωση «haircut» 50% όλες οι εισηγμένες τράπεζες θα
χρειαστούν κρατική βοήθεια είτε με προνομιούχες είτε με κοινές μετοχές.
Ειδικότερα οι ημικρατικές τράπεζες Αγροτική και Τ.Τ., αν συμμετείχαν, θα
οδηγούνταν σε αρνητικά ίδια κεφάλαια. Οι δύο τράπεζες δεν δύνανται να
απευθυνθούν στο ΤΧΣ λόγω κρατικής ιδιοκτησίας, επομένως η μόνη λύση είναι η
αύξηση κεφαλαίου.
Επομένως, οι όποιες ανοδικές
αντιδράσεις αποδεικνύονται τεχνικής φύσεως και η διάσπαση της βραχυπρόθεσμης
αντίστασης των 780 μονάδων φαντάζει δύσκολη χωρίς κάποιο θετικό νέο από τη
σύνοδο της κορυφής.
Η αναβολή των αποφάσεων ίσως
σημαίνει αβεβαιότητα και συνέχιση της αυξημένης μεταβλητότητας στο Χ.Α. τη
στιγμή που οι προσδοκίες για την 23η Οκτωβρίου είναι μειωμένες αν και
πιθανότατα θα εξαχθούν κάποια συμπεράσματα. Στο ενδιάμεσο οι καθυστερήσεις στη
λήψη των δόσεων και στις αποκρατικοποιήσεις οδηγεί σε νέες εκδόσεις εντόκων
γραμματίων με υψηλό επιτόκιο (μεταξύ 4,5%-5%), που ανεβάζει τους τόκους σε
τεράστια επίπεδα. Εξάλλου, οι υψηλοί τόκοι ύψους 17,9 δισ. ευρώ είναι από τα
«μελανά» σημεία και του προϋπολογισμού του 2012.
Νίκος Χριστοδούλου,
Τμήμα Μελετών και Αναλύσεων Merit ΑΧΕΠΕΥ
|
