Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019, 05:27:39

Εγγραφή           Αποθήκευση  

ΑρχικήNewsletter | Site Map | Επικοινωνία

 

Αθήνα:   30°C 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική arrow ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ arrow Φορολογία 2014 arrow Σπύρος Χαλβατζής, μέλος του ΠΓ της Κ.Ε. και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ: Βαρύ το τίμημα της ανταγωνιστικότητας για τους μισθωτούς εργαζομένους
Σπύρος Χαλβατζής, μέλος του ΠΓ της Κ.Ε. και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ: Βαρύ το τίμημα της ανταγωνιστικότητας για τους μισθωτούς εργαζομένους
Πηγή: Express.gr
Δεν είναι μόνο σημερινό φαινόμενο η ελληνική οικονομία να αναπτύσσεται σε πλαίσιο «αναταραχής». Η ελληνική οικονομία, διαχρονικά εξαρτημένη από διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και συμμετέχοντας το ελληνικό κεφάλαιο σήμερα πιο έντονα μέσα από την Ε.Ε., ακολουθούσε ή επηρεαζόταν σταθερά, από τις όποιες διακυμάνσεις των αντίστοιχων οικονομιών.

Σήμερα, είναι πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία της πρώτης ιμπεριαλιστικής δύναμης των ΗΠΑ (κρίση στα στεγαστικά δάνεια, εμπορικό έλλειμμα κ.ά.). Προβλήματα, τα οποία προκαλούν μεγάλες ανησυχίες όχι μόνον στην ηγεσία των ΗΠΑ, αλλά και στους ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα ίδια συναισθήματα προκαλεί και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Δεν διαφέρουν οι ανησυχίες και για την αντιμετώπιση των οξύτατων αντιθέσεων για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς τους. Σ’ αυτά εμπλέκεται και η Ελλάδα.

Οι διακρατικοί στόχοι της E.E. που καθορίζονται στις Συνόδους Κορυφής μεταξύ των κρατών-μελών της, όπως της Λισαβόνας το 2000, συχνά έχουν ως μέτρο σύγκρισης τα οικονομικά δεδομένα των ΗΠΑ.

Η Ε.Ε. ως βασικό άξονα έχει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Κύριο μέσο για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων είναι η μείωση του «εργατικού κόστους», η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, η αύξηση της συνολικής απασχόλησης. Η καπιταλιστική εργοδοσία και το κράτος της επιδιώκουν να πληρώσουν φθηνότερα την αναπαραγωγή της δύναμης του εργάτη και της οικογένειάς του, να ανεβάσουν το βαθμό της εκμετάλλευσης σε συνθήκες που ανεβαίνει η παραγωγικότητα της εργασίας λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης των μέσων παραγωγής. Οι μισθωτοί εργαζόμενοι να πληρώσουν το τίμημα της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας, από την ένταση της εκμετάλλευσής τους να βγουν οι ανταγωνιστικές τιμές των επιχειρήσεων της E.E. και των αγορών του κόσμου.

Η Ε.Ε., ως η ατμομηχανή του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, ως συμμαχία των περισσοτέρων ευρωπαϊκών καπιταλιστικών κρατών, ενισχύει τον οξύτατο καπιταλιστικό ανταγωνισμό και τους πολέμους για το μοίρασμα των αγορών. Είναι σχέσεις διεθνικής αλληλεγγύης του κεφαλαίου εναντίον της διεθνούς εργατικής τάξης, αλλά και σχέσεις ανταγωνισμού στη διεθνή καπιταλιστική αγορά. Ο ανταγωνισμός μεταξύ E.E. και ΗΠΑ εκδηλώθηκε, κατά καιρούς, σε ποικίλα εμπορεύματα: στα προϊόντα του χάλυβα, στο βόειο κρέας, σε διατροφικά προϊόντα, στο πετρέλαιο κ.ά.

Σήμερα, είναι φανερό ότι οι διάφοροι «κυματισμοί» των οικονομιών που φουσκώνουν στις ΗΠΑ, θα φτάσουν ή και φτάνουν πολύ γρήγορα μέχρις εδώ και επιδρούν στην ελληνική οικονομία και, φυσικά, με αρνητικές επιπτώσεις.

Η εξάρτηση από το πετρέλαιο, πολύ συχνά, χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογηθούν ανατιμήσεις σε μεγάλο αριθμό προϊόντων και αξιοποιήθηκε για τον προσπορισμό τεράστιων κερδών από τις αντίστοιχες επιχειρήσεις.

Αναμφίβολα, η ελληνική οικονομία δεν συγχρονίζεται απόλυτα με τις φάσεις του κύκλου στην E.E. Όμως, ο χρονικός ορίζοντας αυτής της προοπτικής της κρίσης δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βραχυπρόθεσμες ή μεσοπρόθεσμες προβλέψεις. Υπάρχουν γεγονότα που μπορεί να λειτουργούν καταλυτικά και να επιταχύνουν τις εξελίξεις.

Επιθετική αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων

Η μεγάλη φιλολογία που αναπτύσσεται για την ύπαρξη ή όχι της διατήρησης «της ισχυρής αναπτυξιακής δυναμικής» της ελληνικής οικονομίας τόσο για το 2008 όσο και για τα επόμενα χρόνια, δεν πείθει τους εργάτες, τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και μέχρι σήμερα, τουλάχιστον, οι εργαζόμενοι είδαν ρόδινους αριθμούς για την πορεία της οικονομίας και των οικονομικών μεγεθών, άκουσαν συχνά θριαμβολογίες από κυβερνητικούς αξιωματούχους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για την άνθιση της οικονομίας, διάβασαν στον Tύπο τους ισολογισμούς τραπεζών, μεγάλων εμπορικών και κατασκευαστικών επιχειρήσεων με αστρονομικά κέρδη, ενώ η ζωή τους όχι μόνον δεν βελτιώθηκε, αλλά συνεχώς χειροτερεύει για μεγάλα τμήματά τους. Κατά συνέπεια, οι εργαζόμενοι πρέπει να ανησυχούν από όλες τις αναταράξεις της διεθνούς οικονομίας, που διαπιστώνουν ή διαβάζουν στον Tύπο. Και φυσικά την ανησυχία τους να τη μετατρέψουν σε συλλογική δράση, σε οργανωμένο αγώνα και να διεκδικήσουν όλα όσα δικαιούνται. Όχι απλά να αμυνθούν στην επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, αλλά να διαμορφώσουν όρους και συνθήκες, ώστε να συμβάλλουν στις βαθύτερες αλλαγές που έχει ανάγκη ο λαός και η χώρα.

Η «ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική» συνδέεται, κατά την κυβέρνηση, τον ΣΕΒ κ.λπ., με την ολοκλήρωση των «μεταρρυθμίσεων» και την υλοποίηση «των μεγάλων έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη». Αναφέρεται επίσης στις προϋποθέσεις η αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων του Δ΄ ΚΠΣ κ.λπ.

Αναπτυξιακά έργα για «λίγους»

Οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις δεν είναι άλλο, κατά τη γνώμη μας, από την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, όπως η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, η κοινωνική ασφάλιση, αλλά και η εκποίηση περιουσίας του ελληνικού λαού, που αποτελούν οι πρώην ΔΕΚΟ και άλλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας. Τονίζουμε, επιπλέον, ότι, και στην προηγούμενη δεκαετία, υπήρξαν, σχεδόν, τα ίδια οικονομικά πλαίσια. Πολλά ήσαν τα κονδύλια και οι πόροι που διατέθηκαν για την ολοκλήρωση πολλών «μεγάλων έργων». Φυσικά πολλές διαφωνίες και αντιρρήσεις υπήρξαν, όχι μόνον από το ΚΚΕ αλλά και από διάφορους μαζικούς φορείς για τη σκοπιμότητα ή τη χρησιμότητα αυτών των έργων. Έργα έγιναν. Το κύριο, κατά τη γνώμη μας, ήταν και παραμένει τα εξής: Ποιον εξυπηρετούν αυτά τα έργα. Εξυπηρετούν, υπηρετούν τις πραγματικές εργατικές, λαϊκές ανάγκες, το γενικότερο συλλογικό συμφέρον; Συμβάλλουν στην προστασία και στη βελτίωση των συνθηκών ζωής της εργατικής τάξης, των πλατειών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας, δηλαδή, της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού ή εξυπηρετούν τα συμφέροντα και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου; Θέση μας είναι ότι υπηρετούν τα συμφέροντα και την κερδοφορία μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, ενώ, τόσα και τόσα «αναπτυξιακά» και άλλα προγράμματα υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια, τεράστια ποσά δαπανήθηκαν από κοινοτικά προγράμματα και εθνικούς πόρους, αλλά μεγάλα έργα που προστατεύουν και βελτιώνουν τη ζωή των εργαζομένων δεν έχουμε. Μέχρι σήμερα, παραμένουν στα χαρτιά οι σχεδιασμοί για την αντιπλημμυρική προστασία της χώρας. Ο σχεδιασμός για την πυροπροστασία, την αναδάσωση, τον αντισεισμικό έλεγχο, καθώς και για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας, παραμένουν στα συρτάρια και κάθε φορά που έχουμε έναν σεισμό μικρής ή μεγάλης έντασης, τότε βγαίνουν στην επιφάνεια και έρχονται οι εκπρόσωποι της εκάστοτε κυβέρνησης, σήμερα της ΝΔ και χτες του ΠΑΣΟΚ, να κάνουν δηλώσεις και να υπόσχονται άμεσες και σταθερές λύσεις.

Στο όνομα της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, της μείωσης των κοινωνικοπολιτικών ανισοτήτων ανάμεσα στις περιφέρειές της, η E.E. προχώρησε στη δημιουργία των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΚΠΣ) και στα διάφορα ταμεία διαχείρισης αυτών των κονδυλίων, όπως το ΕΠΤΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης), το ΕΚΤ (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και το Ταμείο Συνοχής.

ΚΠΣ

Οι πόροι του ΚΠΣ αποτελούν συγκέντρωση της υπεραξίας των εργαζομένων σε κοινοτικό και εθνοκρατικό επίπεδο. Στην ουσία τα ΚΠΣ δεν είναι τίποτα άλλο παρά το βασικό τμήμα του κοινοτικού προϋπολογισμού, ο οποίος κάθε φορά καλείται να υλοποιήσει τις βασικές επιλογές του κεφαλαίου, τη στρατηγική της E.E..

Παράλληλα στο Δ΄ ΚΠΣ αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα η χρηματοδότηση των αναγκαίων όρων για τη βελτίωση της θέσης της E.E. στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, σύμφωνα με τις ανάγκες που προκύπτουν για τους δυτικοευρωπαϊκούς μονοπωλιακούς ομίλους εξαιτίας της όξυνσης του ανταγωνισμού και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και φυσικά, όχι προς όφελος των εργαζομένων και των λαών.

Πέρα απ’ αυτά και ανεξάρτητα από την αντιμετώπιση ή όχι της σημερινής οικονομικής συγκυρίας, το κύριο ερώτημα είναι: Από την όποια ανάπτυξη εμφανίζεται –και πράγματι υπάρχει ανάπτυξη στη χώρα μας– ποιος κερδίζει και ποιος πληρώνει; Τα επίσημα στοιχεία αποδεικνύουν ότι αυτοί που, κάθε φορά, κερδίζουν από την ανάπτυξη είναι συγκεκριμένοι. Είναι οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (τράπεζες, εφοπλιστές, μεγάλοι κατασκευαστικοί, εμπορικοί όμιλοι κ.λπ.) και αυτοί που πληρώνουν γι΄ αυτή την ανάπτυξη είναι η εργατική τάξη, τα μικρομεσαία στρώματα, οι μισθωτοί γενικότερα. Π.χ. από τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, οι μεγαλοεπιχειρηματίες θα προσπορίζονται τεράστια κέρδη. Και τα κέρδη είναι εξασφαλισμένα. Πάντα η συμμετοχή των κατασκευαστικών επιχειρήσεων και όχι μόνον, έχουν κέρδη με την εγγύηση του δημοσίου.

Κατά συνέπεια, ποιο ενδιαφέρον και ποια ανησυχία πρέπει να έχουν αυτοί που πληρώνουν; Να ανησυχούν και να οργανώνονται, όχι απλά για να πάρουν κάποια ψίχουλα, αλλά να δρουν, να διεκδικούν, με στόχο να αλλάξουν τους συσχετισμούς και να κερδίσουν ό, τι τους ανήκει.

Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να διαχειρίζονται την εξουσία τους χωρίς σκαμπανεβάσματα, έστω κι αν μέχρι σήμερα δεν συναντούν ισχυρές λαϊκές αντιδράσεις. Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις βρίσκονται αντιμέτωπες με κρισιακά φαινόμενα ή την προοπτική κρίσεων που προέρχονται από την ίδια τη φύση του καπιταλισμού, από τις αντιφάσεις του.

Οι κεϋνσιανού ή νεοκεϋνσιανού τύπου σοσιαλδημοκρατικές διαχειριστικές προτάσεις έχουν ταξικό προσανατολισμό και αποδεδειγμένη ανικανότητα να ακυρώσουν τον καπιταλιστικό κύκλο της κρίσης, παρά μόνον να τον επιβραδύνουν χρονικά.

Πιο συστηματικά σήμερα, μεθοδεύεται από την άρχουσα τάξη στην Ελλάδα η προσπάθεια ποδηγέτησης του εργατικού κινήματος και ενσωμάτωσής του σε λογικές εναλλακτικής πολιτικής διαχείρισης και ένταξής του σε σχετικά ανώδυνα κινήματα. Γι’ αυτό και αναπτύσσεται μεγάλη ιδεολογική επίθεση στο εργατικό κίνημα και ειδικότερα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Ταυτόχρονα γίνεται επίθεση με πολλούς τρόπους στην πολιτική συμμαχιών που ακολουθεί το ΚΚΕ. Συμμαχίες ενάντια συνολικά στο καπιταλιστικό σύστημα και τις αρχές του, στους πολιτικούς εκφραστές του, με πρώτο στόχο τη ΝΔ, αλλά και την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, που υπηρετεί την ίδια στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό σταθερή και αποτελεσματική μέθοδος των αστικών δυνάμεων αποτελεί η ενίσχυση με πολλούς τρόπους της πρακτικής ενσωμάτωσης διάφορων δυνάμεων, όπως του ΣΥΝ και αυτοαποκαλούμενων αριστερών δυνάμεων στη σοσιαλδημοκρατική αντίληψη του ΠΑΣΟΚ.

Ανεξάρτητα από τις δυνατότητες και τα μέσα που χρησιμοποιούν δεν μπορούν να διαχειρίζονται όπως θέλουν και για απεριόριστο χρόνο, χωρίς συνέπειες την αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας. Τον τελευταίο λόγο έχει, έτσι κι αλλιώς, η εργατική τάξη, το λαϊκό κίνημα.

* Ο



 
     
 

 
     
     
  Ειδήσεις Τιμές Μετοχών  

Αναζήτηση

 
   

Σύμβολο μετοχής

Αναζήτηση συμβόλου

   

500 Internal Server Error

Internal Server Error

The server encountered an internal error or misconfiguration and was unable to complete your request.

Please contact the server administrator, webmaster@localhost and inform them of the time the error occurred, and anything you might have done that may have caused the error.

More information about this error may be available in the server error log.


Apache/2.2.22 (Ubuntu) Server at cnt4.express.gr Port 80

 

Ειδήσεις     Αγορές     Υπηρεσίες     Χρηστικά     Express Yourself     Επικοινωνία     Site Map

Προσωπικά Δεδομένα      Ταυτότητα Site      Όροι Χρήσης      Διαφημιστείτε      Η άποψή σας

Web Design & Web Development
Ελληνική Εταιρεία Διαδικτύου